Zang van zebravink is erfelijk, maar eist toch voorbeeld

De zang van de zebravink (Taeniopygia guttata) blijkt genetisch vast te liggen en toch van imitatie afhankelijk te zijn. Amerikaanse onderzoekers ontdekten dit bij zebravink-mannetjes die zij geïsoleerd in geluiddichte kamers lieten opgroeien (Nature, online 3 mei). Zo`n jong mannetje-zonder-voorbeeld brengt zijn liedje niet verder dan aritmisch gekras dat nauwelijks lijkt op de zang van het `wild type` zebravink. Verrassend was dat het jong van een geïsoleerd opgegroeide zebravink als hij samen met zijn vader opgroeide zang ontwikkelde die toch gevarieerder en completer was dan die van zijn vader. Hij voegde er improvisaties aan toe die kennelijk niet willekeurig zijn. Het jong van het jong kwam alweer verder en in vier of vijf generaties was de zang volkomen als het `wild type` .