Man moet gevoel tonen, als André Hazes

De 22-jarige Haagse rapper Jimmy G richt zich niet op het traditionele hiphoppubliek.

Hij probeert het Nederlandse levenslied in rapvorm te brengen.

Rapper Jimmy G. (22, echte naam: Jim van de Garde) in Den Haag. Foto Leo van Velzen Den Haag, 17-04-09. Jimmy G. rapper. Foto Leo van Velzen NrcHb. Velzen, Leo van

„Ik zit nu bij me ouwe, want het vrouwtje hep me d’r weer uitgekickt”, had rapper Jimmy G (22) al gezegd aan de telefoon. Zijn twaalf jaar oudere vriendin had er genoeg van dat de rapper (echte naam: Jim van de Garde) voortdurend zijn vrienden uit de coffeeshop mee naar haar huis nam. „Ze zei dat het was alsof ze er een kind bij had.”

In zijn slaapkamer in het ouderlijk huis laat Jimmy de nummers horen van zijn debuutalbum De Verlossing. Op een tafeltje ligt een uitgebreide stapel petjes. Op zijn eenpersoonsbed staat een laptop die hij heeft aangesloten op een draagbare boombox. Buiten schijnt de zon fel, maar de blauwe gordijnen zijn dicht.

Een kleine drie kwartier staat Jimmy naast zijn bed terwijl hij loom met zijn hoofd mee beweegt op de ritmes van zijn eerste album. Hij draagt een zwart T-shirt met in het goud een ooievaar erop en om zijn nek een 070-ketting, respectievelijk het wapen en het netnummer van Den Haag. In zijn nek krult een ander symbool van zijn stad, het matje.

De nummers van zijn album vallen grofweg uiteen in twee delen. Het ene deel is dat van de meer traditionele hiphop, zoals de flitsende grootspraak in het nummer Zodra de beat pompt waarin Jimmy G en gastrapper Jiggy Djé zichzelf op een pulserende percussiebeat bewieroken en de slepende, wat duister klinkende openingstrack Jimmy G waarin de rapper zichzelf neerzet als een stonede rapper (‘Ik verbrand grammen als een chick bij de fitness’) die „een van de beste met de betere teksten” is. Hij grijnst en zegt terwijl hij de zoveelste sigaret uitdrukt en een literpak vruchtendrank aan zijn mond zet: „Dat vind ik leuk, een beetje irritant doen.”

Het is het andere deel dat binnen hiphop opmerkelijker is. En dat weet de rapper zelf ook. Bij een van de nummers, zegt hij: „De liefde, daar ken ik altijd goed mee uit de voete.” Jimmy G is een rapper die zijn hart net zo groot durft te laten zijn als zijn mond. Die zich op heldere pianoklanken en stemmige strijkers excuseert tegenover zijn ‘moppie’ omdat hij zo vaak in de coffeeshop zit en in Lieve pa zijn vader een nummer lang vertelt hoeveel hij van hem houdt: ‘Ik draag je achternaam met trots, want jij heb mij gemaak’.

Hij is een rapper die rapt dat zijn gevoelens hem bang maken, dat hij het liefst in bed naast zijn geliefde kruipt en die in het nummer Afscheid wordt verteerd door liefdesverdriet: ‘Ik ben je niet vergeten pop, de pijn vreet mij van binnen op’. Jimmy glimlacht: „Dit is een nummer voor aan het strand, met een biertje.” Het is hiphop buiten het gangbare idioom, emotioneel met een rauw Haags randje.

Na de luistersessie vertelt Jimmy in de tuin van zijn ouders dat niet alleen rappers als Cormega en Tupac voorbeelden zijn, maar ook André Hazes. „Veel mensen zeggen: foute boel. Maar een echte man moet gevoel kunnen tonen. Het is uit het leven gegrepen; die kant wil ik ook op. Mensen raken. Iedereen heeft een vader, of wil een vader hebben. Ik probeer het Nederlandse levenslied in rapvorm te brengen. Lieve pa kan zo in het café bij Anita worden gedraaid.”

Jimmy ziet niet zoveel verschil tussen een lied dat gezongen wordt met een snik in de stem, of een raptekst. „Het zijn teksten op muziek. Lieve pa is een smartlap; het is de beat die het hiphop maakt. Ik wil doen wat Tupac heeft gedaan: hiphop zo breed maken dat je moeder ernaar kan luisteren, en tegelijkertijd het harde erin houden.”

Voor rappers in rauwe Amerikaanse buurten waar hiphop begon, is de cultuur soms een ontsnappingsroute uit de ellende. Voor Jimmy, die opgroeide in de rustieke Haagse wijk Duinoord, geldt dat in zekere zin ook. Hij rapt over zijn pubertijd: ‘Ik liet me leiden door gevoelens van haat/ en de frustraties van mijn broeders opgevoed zonder pa/ ik ging de straat op en maakte kennis met de teringzooi/ zei m’n klas gedag en maakte kennis met verkeerde boys…’

De rapper werd als puber meerdere malen van school gestuurd wegens handel in softdrugs. „Ik liep rond met een grote zak wiet in mijn schooltas en kreeg 2 euro per zakkie.” Ook kwam hij meerdere malen in aanraking met justitie om zich te verantwoorden voor een geweldsdelict. „Ik had altijd een driftig soort onrust in me, ik had niets om me op te focussen. Muziek heeft me rustiger gemaakt. Ik benader dingen anders; ga niet gelijk schreeuwen.”

Nu wil Jimmy G het met zijn muziek opnemen voor de zwakkeren. „Ik vertel waarom een jongen van 16 zich met volwassen zaken bezighoudt, of waarom een meisje van 17 voor een kind kiest terwijl niemand in haar omgeving in haar keuze gelooft. Ik wil dat mensen die te makkelijk oordelen het eens van een andere kant bekijken.”

De Verlossing: op 12 mei gepresenteerd in De Paap, Den Haag