De toekomst van Berkshire Hathaway zonder Warren Buffett

Warren Buffett heeft dit weekeinde toegegeven dat de niet nader genoemde kandidaten voor zijn opvolging als topman van beleggingsmaatschappij Berkshire Hathaway het in 2008 niet al te best hebben gedaan. De met de bijnaam ‘The Sage of Omaha’ getooide Buffett wreef het ze niet al te zeer aan, omdat hij naar eigen zeggen ook niet echt had uitgeblonken. Maar hun vaardigheden hoeven niet de enige sleutel tot de toekomst van Berkshire te zijn. De bazen van de verzekeringstak van het bedrijf zouden wel eens minstens zo belangrijk kunnen zijn.

Daar zijn twee redenen voor. In de eerste plaats nemen de operationele onderdelen van Berkshire – in tegenstelling tot de beleggingen – een steeds omvangrijker deel van het bedrijf voor hun rekening, en de verzekeringstak is een van de grootste. En in de tweede plaats biedt de verzekeringsdivisie Buffett een grote hoeveelheid extra beleggingskapitaal – waardoor de rendementen kunnen worden vergroot.

Buffett noemt dit de ‘float’. In 2008 bedroeg de ‘float’ van Berkshire’s verzekeringstak 58,5 miljard dollar. Dat is meer dan de helft van de eindejaarswaarde van de beleggingsportefeuille van het bedrijf, of – anders gezegd – meer dan de helft van het aandelenkapitaal. Buffett gaat er prat op dat de kosten van dit extra geld vaak negatief zijn – min 5 procent in 2008, omdat de verzekeringstak een winst heeft geboekt op het waarborgen van transacties.

Vorig jaar was een betrekkelijk sterk jaar, maar Buffett wijst er met enige regelmaat op dat zijn verzekeringsmanagers over het algemeen door de hele conjunctuurcyclus heen ongebruikelijk succesvol zijn geweest bij het verwezenlijken van winsten op het waarborgen van transacties. Met hun dubbele invloed op Berkshire zijn de verzekeringsbazen – Geico’s Tony Nicely, Tad Montross van General Re en Ajit Jain, die leiding geeft aan de herverzekeringsdivisie van Berkshire – van groot belang voor de toekomst van de onderneming. Gelukkig voor de aandeelhouders hebben zij allemaal nog zo’n twintig jaar langer voor de boeg dan de 78-jarige Buffett.

Andere grote operationele divisies zijn eveneens belangrijk, waaronder het elektriciteitsbedrijf Mid-American, dat wordt bestuurd door David Sokol en Greg Abel. En het beleggingsteam van Berkshire doet er natuurlijk ook nog steeds toe. Maar nu Buffett een scheiding wil aanbrengen tussen de rol van topman en die van hoofd beleggingen, twee posities die hijzelf altijd tegelijk heeft vervuld, zullen de daarmee gepaard gaande taken in de toekomst waarschijnlijk beperkter zijn.

Dat roept andere vragen op, zoals de vraag of de hybride structuur van Berkshire die Buffett en zijn partner Charlie Munger (die ook al 85 is) de afgelopen veertig jaar hebben opgebouwd, succesvol kan blijven voortbestaan als zij er niet meer zijn. Intussen kan de opvolgingskwestie aan de top van de verzekeringstak, hoewel die misschien niet zo urgent is, uiteindelijk wel eens net zo belangrijk blijken voor de aandeelhouders als de vraag wie Buffett zelf moet gaan vervangen.

Richard Beales

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com

    • Richard Beales