Economisch gezonde man gezocht

Op de internationale huwelijksmarkt in China doen Amerikaanse mannen het slecht. Europeanen blijven in trek. Het meeste populair zijn de Australiërs.

De Chinese trouwindustrie is goed voor een omzet van 210 miljard euro. Een winkel met trouwjurken in Wuhan. (Foto AFP) Shanghai, China Mei 2005 Wedding is big Bussines Foto : Marleen Daniels/HH Daniels, Marleen;Hollandse Hoogte

Mevrouw Sun Yun, directeur van een van de grootste internationale huwelijksbureaus in China, vinkt het lijstje in snel tempo af. „De belangstelling van Chinese vrouwen voor Amerikaanse mannen is sterk gedaald, alleen Britten doen het nog slechter. Europeanen, ook Nederlanders blijven in trek. Australiërs zijn het populairst”, zo vat zij de verschuivende trends op de internationale huwelijksmarkt in China samen.

De economische crisis heeft, zo blijkt uit onderzoek van de Chinese Academie voor Sociale Wetenschappen en peilingen van de grote huwelijksbemiddelingsbureaus, het imago van de Amerikaanse man, geen goed gedaan. Eens begeerd door de Chinese lotusbloemen, ook of vooral vanwege zijn credit- en groene kaarten, op het ogenblik heeft de Amerikaanse man op zoek naar een Chinese bruid het moeilijk.

Concreet is de belangstelling voor een huwelijk met een Amerikaan gedaald van 42,5 naar 16.8 procent, meldt het staatspersbureau Xinhua. De vraag naar Britse mannen is geheel stilgevallen. Het feit dat Australiërs betrekkelijk weinig last hebben van de crisis, is Chinese vrouwen die een Westerse man zoeken niet ontgaan.

De trends die Sun Yun van Hongnian.com in Hangzhou waarneemt, worden bevestigd door andere grote huwelijksbemiddelingsbureaus, zoals China-wife.com, ChinaLove.com en marktleider Jianyuan.com.

In 2008 werden 400.000 Chinese vrouwen door deze bureaus aan buitenlandse, voornamelijk Westerse mannen gekoppeld. Overigens zijn internationale huwelijken voor de bedrijven maar een bijzaak op de markt van 10 miljoen huwelijken per jaar. De Chinese trouwindustrie is goed voor een omzet van 210 miljard euro.

Gong Haiyan van Jianyuan.com in Shenzhen verwacht dat in 2009 het record van 2008 – 400.000 internationale huwelijken – toch gebroken zal worden. De belangstelling voor een buitenlandse man stijgt volgens hem ieder jaar. En er dienen zich steeds meer buitenlandse mannen aan. Daarbij valt het hem op dat Europeanen aan allure en status winnen, althans in de ogen van Chinese vrouwen.

Sun Yun ziet ook het aantal Chinese vrouwen dat zich aanmeldt bij haar en andere bureaus stijgt. Die vrouwen betalen ongeveer 1.500 euro om zich te registreren en om kandidaten te ontmoeten, en 2.500 euro bij een geslaagde match. Daar zijn de bijkomende kosten van papieren, tolken, reisjes naar Parijs of New York en het huwelijk niet bij inbegrepen.

Sun Yun onderscheidt twee categorieën Chinese vrouwen die op zoek zijn naar een buitenlandse man. De eerste bestaat uit jonge, afgestudeerde vrouwen die hopen op een welvaartsvast leven (en een buitenlands visum), een eigen huis, auto en een credit card. „Dat zijn niet alleen goudzoeksters, maar ook goed opgeleide vrouwen die wat meer van de wereld willen zien en niet de rest van hun leven in een plattelandsstad of een dorp willen doorbrengen. Zij willen ontsnappen, maar zij zijn behalve pragmatisch ook erg kieskeurig, hoor”, zegt directrice Sun.

En voegt zij er waarschuwend aan toe: „China heeft nu eenmaal geen systeem van sociale zekerheid zoals in Europa. Financiële argumenten moeten dus wel een belangrijke rol spelen bij het zoeken van een huwelijkskandidaat”.

Er is in China een woord voor: de jingju shiyongnan, de economisch gezonde man.

„Liefde is inderdaad niet doorslaggevend en Chinese vrouwen zijn nogal zakelijk ingesteld. Deze vrouwen gedragen zich niet veel anders dan Europese vrouwen in de achttiende en negentiende eeuw. Jane Austen heeft daar heel mooi over geschreven”, zegt zij.

De tweede groep bestaat uit gescheiden 35-plussers met een kind. „Voor deze vrouwen is een nieuw huwelijk met een Chinese man nagenoeg uitgesloten. Dat er een mannenoverschot is in China maakt geen verschil uit. Chinese mannen trouwen geen vrouwen met kinderen. Dat past niet in de traditie en daar krijgen ze geen toestemming voor van hun ouders. Deze categorie is wat minder kieskeurig en vertrouwt erop dat wij met goede kandidaten komen”, legt Gong Haiyan uit.

Als hij een definitie geeft van een goede kandidaat lepelt hij op: „Financieel stabiel, goede baan, gezond en single.”

Beide huwelijksmakelaars denken overigens dat naarmate de Chinese middenklasse in omvang toeneemt de belangstelling voor Westerse mannen zal dalen en die voor Chinese mannen zal toenemen.

Dat is al het geval bij Heaven Zang (33), werkzaam in de Chinees-Britse reclamewereld in Shanghai en Londen. Zij woont nog samen in Londen met een Engelse jongen. Van trouwen zal het hoogstwaarschijnlijk niet komen, want zij kan directeur worden van het kantoor in haar geboortestad, waar ook haar ouders wonen. Hij wil wel met haar meekomen, maar er zijn een paar hindernissen.

„Maar hij spreekt de taal niet. Hij gaat het hier niet redden en ik kan niet de hele dag zijn hand vasthouden. Daar krijg ik het veel te druk voor en ik wil niet dat hij van mij financieel afhankelijk wordt. Ik ontmoet ook steeds meer leuke Chinese mannen die het niet erg vinden dat ik meer verdien dan zij. Als zij behalve aantrekkelijk maar niet heel arm zijn en over een goeie baan beschikken, vind ik het al goed”, vertelt Heaven openhartig over haar afwegingen tijdens een vliegreis van Peking naar Shanghai.

„Ik heb vriendinnen die net als ik openstaan voor een relatie met een buitenlander, maar uiteindelijk toch voor een Chinese man kiezen. En heus niet alleen omdat onze ouders dat toch liever willen.”

    • Oscar Garschagen