Sexting en flagging

Tieners versturen hun blootfoto’s per telefoon. Toen Ting-Yi Oei dat ontdekte, begon een ramp.

Tieners versturen hun blootfoto’s per telefoon. Toen Ting-Yi Oei dat ontdekte, begon een ramp. In het verhaal van Ting-Yi Oei (60) komen zoveel zaken samen die Amerika dwars zitten, dat het moeilijk kiezen is waar te beginnen.

In het verhaal van Ting-Yi Oei (60) komen zoveel zaken samen die Amerika dwars zitten, dat het moeilijk kiezen is waar te beginnen.

Bij juridisering, de kapitale kosten en de vrees voor aansprakelijkheid?

Bij verpreutsing, gecombineerd met seksuele excessen?

Bij zerotolerancebeleid?

Bij de schietpartij op de Columbine High School, tien jaar geleden? En hoe scholen daarna zijn toegerust met protocollen, met politiebewaking en veiligheidsadviseurs? Waardoor zelden nog een probleem gewoon wordt opgelost?

Laten we beginnen bij de nieuwste loot aan de stam. Bij sexting. Dat is een combinatie van ‘sex’ en ‘texting’, omdat sexting neerkomt op het verzenden van blootfoto’s van jezelf per internet of mobiele telefoon. Het is heel populair onder Amerikaanse tieners. Vorige maand wees een landelijk onderzoek uit dat 22 procent van de Amerikaanse tienermeisjes en 18 procent van de jongens wel eens zulke fotootjes verstuurt.

De laatste maanden staat sexting hier vaak in de krant, omdat justitie nog niet goed weet wat ermee te doen. In Florida, Pennsylvania en New Jersey zijn al tieners vervolgd wegens het verspreiden van kinderporno via telefoons en internet, terwijl het daarbij om foto’s van henzelf ging.

Ik spreek Ting-Yi Oei in het stadje Reston, Virginia. Hij zal ruim twee uur opvallend nuchter beschrijven wat er gebeurde. Dertig jaar was hij docent geschiedenis. De laatste jaren was hij conrector op Freedom High School in South Riding, Virginia, een uurtje rijden vanuit Washington. Hij hoorde daar vorig voorjaar voor het eerst van sexting. Toen belandde hij in een catastrofe.

Een leraar vertelde hem over geruchten in een klas: leerlingen zouden naaktfoto’s naar elkaar verzenden. Ting-Yi Oei riep een jongen naar zijn kamer van wie hij wist dat hij eerlijk was. En ja: de jongen toonde hem een redelijk onschuldige foto op zijn gsm. Eén foto. Van een meisje in haar onderbroek, niet uitdagend, armen voor haar borst. Haar hoofd stond er niet op.

Ting-Yi Oei is ermee naar de schooldirecteur gegaan, die hem vroeg de foto op zijn computer te downloaden. Een kwestie van archivering. Voor het geval dat. Verder leek de zaak zelfs voor een Amerikaanse school te onschuldig om werk van te maken.

Kort daarna trok de jongen van de foto in de klas de broek van een meisje naar beneden. Want dat is ook een bezigheid op Amerikaanse scholen. Ze noemen het flagging en er staan hier forse straffen op. Veel scholen behandelen flagging als vorm van seksuele intimidatie, omdat een slachtoffer hier voor de rechter forse schadeclaims kan eisen als scholen zedenzaken laten lopen.

Dus Ting-Yi Oei moest de jongen, na overleg met de ‘veiligheidsadviseurs’ op school, volgens het protocol voor tien dagen schorsen wegens ‘flagging’. En belde de moeder van de jongen om dat te vertellen. In dat gesprek kwam ook de foto ter sprake. De moeder was woedend over de schorsing.

Twee dagen later had ze de politie gebeld en kwam die op school onderzoeken of er inderdaad blootfoto’s van minderjarigen in het bezit waren van Ting-Yi Oei.

Die zomer is Oei op school gearresteerd, in handboeien afgevoerd en aangeklaagd wegens bezit van kinderporno. Op basis van die ene foto. Zoals dat hier gaat, verscheen zijn politiefoto en volledige naam bij het nieuws in de krant. Een paar uur later stond hij met naam en foto op ‘badbadteacher.com’, een website die wil waarschuwen tegen ‘seksschandalen’ op scholen. De volgende ochtend bonsde Fox News op zijn deur.

Ting-Yi Oei heeft een tweede hypotheek op zijn huis moeten nemen om de 150.000 dollar voor zijn advocaten te betalen. Bijna een jaar later bepaalde de rechter dat van kinderpornografie nooit sprake is geweest en is zijn naam gezuiverd.

De schooldirecteur deed, bezorgd over schadeclaims, niets. Collega’s hebben hem gemeden. Overmorgen begint Ting-Yi Oei weer op Freedom High School.

Hij heeft dertig jaar ervaring, zegt Ting-Yi Oei. Dus hij ziet dingen terugkeren. Nu is het weer een trend dat tieners het voorgeschreven medicijn tegen hyperactiviteit bij kinderen, Ritalin, van hun jongere broertje of zusje pikken. En dat ze die pillen voor 15 dollar per stuk verkopen als pepmiddel. „Vroeger verkochten ze lsd of xtc.” Ook de dag dat een leerling een complete uitrusting voor bodypiercing naar school bracht en zes leerlingen ter plekke van navel-, neus- en tongpiercings voorzag, was ingewikkeld genoeg. „Maar het was géén schietpartij.”

Nog steeds vindt Oei sexting op zichzelf niet het ergste. Wat hem meer zorgen baart, is dat tieners zijn gaan communiceren op een manier die de volwassenen nooit meer kunnen bijbenen. „Juist in een fase dat een beetje sturing geen kwaad kan, verliezen we alle contact. Vroeger had je hier en daar een leerling die je niet leek te bereiken. Nu zie ik hele schoolklassen wegdrijven.”

Op golven nieuwe technologie, zegt Oei, spoelen kinderen aan bij eigen netwerksites. Ontkoppeld van hun ouders en onbereikbaar voor scholen, die steeds harder optreden om gehoord te worden. Totdat de bal terugkaatst.

    • Margriet Oostveen