Laat dit land toch met rust

Stel dat bewoners van elke woning in Nederland naar eigen inzicht 75 vierkante meter groen mogen beheren, zoals de Nota Ruimte in 2004 voorstelde. Hoe zou Nederland er dan uitzien? Lees hieronder de antwoorden van Joris van Casteren, Bas Heijne en Abdelkader Benali.

Schrijver van onder andere de romans Bruiloft aan Zee en De Marathonloper

Was de drang van de oorspronkelijke bewoners van dit land niet gestimuleerd door hun niet aflatende landhonger? De burger is tot alles in staat, het is enkel de grond die tegenwerkt. Dus wat doe je: je maakt van je verlangen een gesystematiseerd plan dat erop uit is om het landschap niet alleen te bezweren, maar radicaal opnieuw te formuleren. Je perkt het verlangen van natuur in voor je eigen levenswensen en de uitkomst ervan is Nederland. Een land dat open en bloot is gelegd opdat elke generatie het opnieuw kan bevragen naar haar doel. Het is niet: waarom zijn wij hier, de vraag is: voor wat is dit land bestemd? En die bestemming is meteen de uitdrukking van haar wezen.

Ooit verplichtte het land tot niets, het legde zijn wetten op aan de bewoners want de zee was dichtbij en gevaarlijk en wispelturig. Dijken werden opgetrokken. Nu ligt het gevaar in de bewoners zelf. Zij zijn gewend geraakt dat hun land tot op de millimeter precies ingekaderd kan worden. Er is geen einde aan zo'n landschap. Er is geen einde aan de verlangens. Leven in de toekomst is beknotten op je verlangens.

Het landschap kan aan zichzelf overgelaten worden. Wij moeten leren ons terug te trekken. Het met rust te laten. De groene zones die er zijn vrijwaren van inmenging van de mens, opdat de mens er in kan verdwalen om te zien hoe het verlangen van de natuur welig om hem heen tiert. Het zal niet makkelijk zijn. Het zal een grote oefening zijn in nederigheid tegenover het land.

Lees het hele verhaal van Abdelkader Benali op nrc.nl/opinie

    • Abdelkader Benali