Antilliaanse swing op blote voeten

Wereldmuziek Izaline Calister. Gehoord: 1/5 Het Paard, Den Haag.****

De muziek van de Curaçaose zangeres Izaline Calister is een warme tropische regenbui van klanken. Na de bui is de aarde opgefrist en ogen kleuren dieper en intenser.

Op haar blote voeten, zingend in haar moedertaal Papiaments is Izaline Calister een mooie exotische verschijning. Op haar achttiende kwam ze voor een studie bedrijfskunde naar Nederland, maar bezocht uiteindelijk het conservatorium.

Hoewel de muziek van Izaline Calister op Curaçao omschreven wordt als jazz, is ze altijd ver weg gebleven van de bekende jazz-standards. Met haar stemtype en intonatie zou ze dergelijke nummers geen recht doen, concludeerde ze wijselijk. Dus verwerkte ze meer en meer haar Curaçaose roots in haar muziek, met typisch Antilliaanse muzieksoorten als de populaire tumba, tambú, seú en danza.

Op haar nieuwe cd Speransa vult zij het repertoire van haar eiland voor het eerst zelf aan als liedjesschrijver. Gisteravond in Den Haag bleek dat daarin veel vreugde, hoop, optimisme en humor besloten ligt. Ondanks het stemmige begin, want Calister en haar band stonden eerst stil bij het Koninginnedag-drama, was het een swingende, ongecompliceerde melange van melodische muziek en ritmiek.

Calister zingt licht, helder en ogenschijnlijk makkelijk. Ze is onstuimig, kan haar stem alle kanten op laten bewegen. Niet te houden is ze in blije nummers als Gym, Lalala en Kalor. Izaline Calister moet bewegen en blijft iedereen aansporen; het hart lijkt permanent te kloppen in het voor Westerse mensen altijd moeilijk te vangen tumba-ritme. Maar naast heupendraaiers klonken er ook roerende ballades. Dat Curaçao ondanks de politieke zorgen ,,geen rovershol is, maar nog steeds een knotsgek, bijzonder eiland”, liet ze weten in Mi Pais. Het was een eerlijke liefdesverklaring aan haar geboorte-eiland.

    • Amanda Kuyper