Met laag gierende gitaren

Karen O van de Yeah Yeah Yeahs Karen O of the rock band Yeah Yeah Yeahs performs at the Coachella Music Festival in Indio, California April 19, 2009. REUTERS/Mario Anzuoni (UNITED STATES ENTERTAINMENT) REUTERS

Concert

Yeah Yeah Yeahs

Gehoord: 29/4 Paradiso. Ook: 2 mei Polsslag Festival Hasselt, 4 juli Werchter Festival. * * *

Zangeres Karen O van de Yeah Yeah Yeahs verenigt een reeks mannelijke archetypische rocksterren in haar podiumposes. Ze danst als Iggy Pop, draait als Elvis en knielt als James Brown. Alles in slowmotion. Want Karen O is een New Yorkse met een cool gevoel voor stijl.

De Yeah Yeah Yeahs is een merkwaardig geval in de popmuziek. In Engeland en Amerika zijn hun nogal stroeve liedjes populair, maar in Nederland blijven de reacties gematigd. De stijl van de Yeah Yeah Yeahs heeft zich sinds hun debuut in 2003 ontwikkeld van een soort uitgeklede glamrock, waar Karen O als een sirene overheen galmde, tot de door sidderende elektronica aangedreven, ‘open’ composities op de nieuwste cd It’s Blitz!. Nummers als ‘Zero’ en ‘Heads Will Roll’ krijgen hun opwindende karakter door volumewisseling of een extra laag gierende gitaar.

Het lukte de geluidsman woensdag niet om de juiste balans te vinden tussen de zang en de drum, gitaar en synthesizer; ieder instrument bleef op zichzelf staan, en de snijdende klank van de stem van Karen O was soms onhoorbaar.

Pas op tweederde van het concert smolten de losse klanken samen tot een bombastische maar indrukwekkende stroom. Op het blauw verlichte podium, tegen een glitterende achterwand waar één eenzame oogbol hing, kwamen de bandleden, aangevuurd door de gesmeerde discodrums van Brian Chase, eindelijk tot hun recht. Pas toen veegde Karen O de zwarte pony uit haar ogen, sprong ze driftig op en neer en bleek ze ook ontroerend te kunnen zingen in het akoestisch uitgevoerde ‘Maps’.

    • Hester Carvalho