Diva met een verhaal

cd jazz Melody Gardot – My One And Only Thrill (Verve) * * * *

cd jazz

Melody Gardot – My One And Only Thrill (Verve) * * * *

„Eigenlijk is alles aan mij traag”, merkte de Amerikaanse zangeres Melody Gardot vorig jaar op in een interview. Die opmerking sloeg op haar liedjes, die zich op constante wijze in matig tempo voortbewegen. Maar Gardot doelde vooral op haar levensritme. Sinds een afschuwelijk ongeluk op haar negentiende leidt ze een tamelijk aangepast leven, waarin ze slechts een paar uur per dag actief kan zijn.

Muziek werd op doktersadvies therapie voor haar. Door te zingen leerde ze opnieuw te praten. Al liedjes schrijvend verwerkte ze haar fysieke leed. Gardots jazz-getinte liedjes over onbereikbare liefdes, futloze exen en nachtelijke ontrouw waren op haar opmerkelijke debuut Worrisome Heart zonder meer meeslepend.

Opvolger My One And Only Thrill is niets minder dan een bevestiging van haar talent. Gardot weet prachtig delicate liedjes te schrijven. Van een beminnelijk meisje ‘met een verhaal’ heeft ze zich ontpopt tot een stijlvolle, kokette jazzdiva. Zonder larmoyant te worden gebruikt ze haar handicap in de muziek, maar ook in haar presentatie: haar getinte zonnebril – ze is overgevoelig geraakt voor licht en ook voor geluid – is cool en modieus. Haar wandelstok maakt de netkousen onder het kokerrokje net even spannender.

Maar uiteindelijk is het vooral die zijdezachte stem die om aandacht vraagt: met kleine krulletjes rijgt Gardot de noten aan elkaar in schemerige vingerknip-arrangementen en lichtpoëtische, persoonlijke teksten. Op My One And Only Thrill roept ze een dromerige film noir-sfeer op. Toparrangeur Vince Mendoza strooit lustig met wolkjes strijkers in nummers als Baby I’m a Fool. Het maakt het klankbeeld wat zoetig en wollig, maar te weelderig wordt het nergens. Zeker niet als de warmbloedige gospelblues van Who Will Comfort Me klinkt, met in Gardots stem een kleine stoere knauw. Our Love is Easy heeft alles in zich om als tijdloos de boeken in te gaan. Het lijkt te gaan om zorgeloos liefhebben, maar het statige intro doet al vermoeden dat er verlies op de loer ligt. Gardot kruipt opnieuw, met haar pakkende, steeds weer met de sfeer veranderende stem, rechtstreeks onder je huid.