Coole Karen O draait als Elvis

Pop Yeah Yeah Yeahs. Gehoord: 29/4 Paradiso, Amsterdam. * * *

Zangeres Karen O van de Yeah Yeah Yeahs verenigt een reeks mannelijke archetypische rocksterren in haar podiumposes. Ze danst als Iggy Pop, draait als Elvis en knielt als James Brown. Alles in slowmotion. Want Karen O is een New Yorkse met een cool gevoel voor stijl. Ze is bovendien de enige zangeres uit de alternatieve hoek die zich tijdens een concert kledingwisselingen permitteert: van kimono naar asymmetrische jurk naar biker-jack. Zo paradeerde ze gisteravond heen en weer, over het toneel van Paradiso, Amsterdam.

De Yeah Yeah Yeahs is een merkwaardig geval in de hedendaagse popmuziek. In Engeland en Amerika zijn hun nogal stroeve liedjes populair, maar in Nederland blijven de reacties gematigd. De stijl van de Yeah Yeah Yeahs heeft zich sinds hun debuut in 2003 ontwikkeld van een soort uitgeklede glamrock, waar Karen O als een sirene overheen galmde, tot de door sidderende elektronica aangedreven, ‘open’ composities op de nieuwste cd It’s Blitz!. Nummers als Zero en Heads Will Roll krijgen hun opwindende karakter door volumewisseling, een extra laag gierende gitaar of een snerpende uithaal van Karen O.

Het lukte de geluidsman gisteravond niet om de juiste balans te vinden tussen de zang en de drum, gitaar en synthesizer; ieder instrument bleef op zichzelf staan, en de snijdende klank van de stem van Karen O was soms onhoorbaar.

Pas op tweederde van het concert smolten de losse klanken samen tot een bombastische maar indrukwekkende stroom. Op het blauw verlichte podium, tegen een glitterende achterwand waar één eenzame oogbol hing, kwamen de bandleden, aangevuurd door de gesmeerde discodrums van Brian Chase, eindelijk tot hun recht. Pas toen veegde Karen O de zwarte pony uit haar ogen, sprong ze driftig op en neer en bleek ze ook ontroerend te kunnen zingen in het akoestisch uitgevoerde Maps.