Extreem dure hiv-remmers

Op de Nederlandse Antillen is hiv-medicatie zeer duur.

Nederland moet er voor zorgen dat de prijzen dalen, zegt arts Melissa Diaz.

„Onbegrijpelijk.” De 35-jarige Melissa Diaz, arts bij ontwikkelingsorganisatie Dokters van de Wereld, heeft kritiek op de Nederlandse regering omdat zij de Nederlandse Antillen niet helpt de groeiende hiv- en aidsproblematiek terug te dringen. Diaz: „Nederland geeft miljoenen euro’s uit aan aidsbestrijding over de hele wereld, terwijl de problematiek binnen het eigen koninkrijk geen aandacht krijgt.”

De Antillen telden in 2007 1.812 hiv-geïnfecteerden, blijkt uit cijfers van de GGD op Curaçao. Sinds 1996 neemt het aantal seropositieve inwoners met gemiddeld honderd per jaar toe. „Dat lijkt misschien weinig”, zegt Diaz, „maar op een bevolking van nog geen 200.000 inwoners is dat een enorm aantal. Vermoedelijk zijn er jaarlijks veel meer nieuwe hiv-infecties die niet geregistreerd worden.”

Het afgelopen jaar deed Diaz onderzoek naar de betaalbaarheid van hiv-remmers op de Nederlandse Antillen. Uit het onderzoek blijkt dat goede zorg lang niet voor iedereen toegankelijk is, onder meer doordat de hiv-remmers op de Antillen „extreem duur” zijn.

Wie hebben het meest last van de hoge medicijnprijzen?

„Antillianen die niet verzekerd zijn – kleine zelfstandigen als taxichauffeurs, maar ook illegalen – kunnen hun hiv-behandeling absoluut niet betalen. Een onverzekerde inwoner van Curaçao moet gemiddeld bijna twee dagen werken om zijn hiv-remmers voor één dag te kunnen betalen. Het gaat trouwens niet alleen om de prijzen van hiv-remmers. Ook de onderzoekskosten, laboratoriumkosten en de arts moeten worden betaald.”

Wat gebeurt er met onverzekerde hiv-geïnfecteerden?

„Die groep laat zich vaak niet behandelen door een arts en verdwijnt uit beeld. Wij weten daardoor niet om hoeveel mensen het gaat, maar wij vermoeden dat het een aanzienlijke groep is. Doordat ziekenhuizen verplicht zijn ernstig zieke mensen te behandelen, worden onverzekerden uiteindelijk wel geholpen, maar pas als ze al een vergevorderd stadium van hun ziekte hebben bereikt.”

Vormen de hoge kosten ook een probleem voor degenen die verzekerd zijn?

„Ja, verzekeringsmaatschappijen waarschuwen dat ze op termijn de hoge kosten niet meer kunnen betalen. Dan verhogen zij de premie of het eigen risico. Ook zijn medicijnen soms niet verkrijgbaar, omdat apotheken de rekeningen niet kunnen betalen.”

Wat moet er volgens u gebeuren?

„De medicijnen moeten simpelweg goedkoper worden. Zo goedkoop als in Afrika en op Haïti is onhaalbaar, want die landen zijn écht veel armer. Maar als patiënten hiv-remmers voor de helft van de prijs kunnen kopen, zou dat alleen op Curaçao al bijna twee miljoen dollar per jaar schelen.

Nederland moet zorgen dat de Antillen goedkope medicijnen kunnen krijgen. De regering heeft niet voor niets allerlei verdragen getekend waarin staat dat iedereen toegang moet hebben tot zorg.”

Is het probleem met goedkope hiv-medicijnen opgelost?

„Helaas niet. Er is veel voorlichting nodig om patiënten duidelijk te maken dat de goedkope medicijnen net zo goed zijn als de dure. Onterecht heerst het idee dat generieke medicijnen slechte, tweederangs medicijnen zijn. Zelfs veel apothekers en artsen willen niet geloven dat het niet zo is.”