Oké, oké

Twee jonge vrouwen komen in Arnhem de treincoupé binnen en beginnen een geanimeerd gesprek over werk en gezin. Ook zij blijken in hun gesprek veelvuldig het tegenwoordig zo gangbare ‘oké’ in plaats van ‘ja’ te gebruiken. Ik besluit het aantal ‘okés’ te turven. Als ze in Nijmegen na ruim tien minuten uitstappen (mijn teller staat dan op 19 okés) zegt de ene vrouw: „Ik miste jou vorige week vrijdag bij de workshop.”

De ander: „Mijn schoonmoeder is overleden, ik moest naar haar begrafenis.”

De ene: „Oké.”

KLAAS BROUWER