Ziet u zichzelf tot uw 67ste doorwerken?

Frits Abrahams werpt elke week een kwestie op. Lezers kunnen reageren.

Nederland, Amsterdam, 04-04-09 Frits Abrahams. © Foto Merlin Daleman
Nederland, Amsterdam, 04-04-09 Frits Abrahams. © Foto Merlin Daleman Daleman, Merlin

Mijn vader ging met pensioen toen hij zestig werd. Hij had altijd graag in het zakenleven gewerkt, maar wilde nu een leven zonder stress. Hij genoot van de rust, taalde nooit meer naar werk. Geen zwart gat voor hem.

Als de AOW-plannen van het kabinet dit jaar doorgaan, zal ook de pensioengrens in de praktijk vermoedelijk bij 67 jaar komen te liggen. Daar moet de oudere werknemer maar tegen kunnen. Beseffen we wel waar we aan beginnen? Goed, we gaan misschien uitzonderingen maken voor mensen met fysiek zwaar werk, maar het kan op kantoor of in de handel toch ook zwaar zijn?

Ik moet denken aan al die ouderen die ik sprak, nadat ze een paar jaar van hun (pre)pensioen hadden genoten. Ze waren net als mijn vader omstreeks hun 60ste opgehouden. Niemand had er spijt van gekregen, ze waren blij dat ze van de spanningen af waren.

Ik sla aan het rekenen. Als mijn vader pas op zijn 67ste gepensioneerd had kunnen worden, zou hij zoveel korter van zijn oude dag hebben genoten. Ga maar na: toen hij 72 was, begon zijn vrouw te dementeren. Niet veel later kreeg hij steeds meer last van longemfyseem. De loodzware jaren van verval waren begonnen. Wat was het mooi dat hij in ieder geval die zeven goede jaren vóór zijn 67ste had gehad.

Hoeveel ouderen zijn en komen er niet in een vergelijkbare positie? Het is vreemd dat we daar zo weinig bij stilstaan, want het kan ons allemaal treffen.

Stuur uw reactie voor dinsdag 14 april 16:00 uur naar kwesties@nrc.nl. De redactie maakt een selectie van citaten. Zie ook column Erica Verdegaal (pagina 37) over de verhoging van de AOW-leeftijd