Puzel

Enige tijd geleden zei Mariëtte Hamer, fractievoorzitter van de Partij voor de Arbeid, dat het oplossen van die kredietcrisis nog een heel ingewikkelde puzel was. „Nee! Nee! Nee! Mariëtte!” riep ik tegen de televisie, „je moet puzzel zeggen! Met de ‘u’ van put, niet de ‘u’ van fuut. Hoe gaan mensen je ooit serieus nemen als je ‘puzel’ zegt, Mariëtte? Denk daar toch eens over na!”

Die reactie sloeg natuurlijk nergens op. Puzzle is een engels woord, het klinkt eigenlijk meer als ‘pazzel’, dus waarom is mijn ‘puzzel’ beter dan het ‘puzel’ van Mariëtte?

Maar het is nu eenmaal een feit: de meeste mensen vinden alleen hun eigen uitspraak correct.

Neem nou paprika. Ik vind ‘pap-rika’ de enige juiste uitspraak, maar er zijn verschrikkelijk veel mensen die vinden dat het ‘pa-prika’ is, met een lange a dus. Het gaat er geloof ik niet om wat objectief juist zou zijn. Want ook mensen die het kunnen weten, namelijk paprikatelers in het Westland, zeggen ‘pa-prika’. Toch vind ik nog steeds dat het ‘pap-rika’ is.

Verder vind ik dat spaghetti met een Italiaanse g moet, niet met een harde Nederlandse. En trouwens, het woord ‘Italiaans’ moet klinken als ‘Italjaans’, en niet als ‘Italli-jaans’. Een auto is een ‘oto’ en geen ‘auw-to’.

Het is een vorm van arrogantie: wat je zelf zegt is normaal, en daarom beter. Ben je iemand die ‘sjips’ zegt tegen chips? Dan vind je mensen die ‘tsjips’ zeggen aanstellers. De ‘tsjips’-zeggers, daarentegen, snappen niet waarom je er sjips van zou maken, terwijl dat niets meer met de oorspronkelijke, Engelse uitspraak te maken heeft.

Vinden dat het pap-rika is, in plaats van pa-prika (of swetter in plaats van swieter, cornd bief in plaats van cornèt bief): het slaat nergens op, en daarom moeten we er maar eens mee ophouden. Dus bij deze: Mariëtte, sorry dat ik mijn stem verheven heb. Puzel is ook prima.

Paulien Cornelisse