Vijf economen schreven een pijnlijk slecht stuk

Ondemocratisch, pijnlijk onjuist, pijnlijk contraproductief en pijnlijk nietszeggend. Zo moet de bijdrage van de vijf economen en hun reddingsplan voor de economie (NRC Handelsblad, 24 februari) worden bestempeld. Pijnlijk, want duizenden mensen zijn hun baan al kwijt en voor tienduizenden, misschien zelfs honderdduizenden, dreigt dat te gebeuren. Geen enkele econoom heeft die ontwikkeling voorspeld. Dan past geen bescheidenheid, dan past absolute stilte.

Ondemocratisch, want het volkomen onterechte neerbuigende praten over ruziënde politici als groep getuigt van geen enkel respect voor de parlementaire democratie. Uit zo’n houding is nog nooit in de geschiedenis iets goeds voortgevloeid.

Pijnlijk onjuist, want in de jaren dertig van de vorige eeuw hebben overheden helemaal niet bezuinigd. In Nederland namen in die periode de overheidsuitgaven toe van 729 miljoen gulden in 1929 tot 1.045 miljoen gulden in 1938. In reële termen was de stijging nog sterker: de prijzen daalden in die periode. Amerika kende zijn New Deal-politiek. Hoe ongemakkelijk het ook is om te zeggen, Hitler heeft met zijn bewapening van Duitsland een uiterst effectieve bestedingspolitiek gevoerd.

Pijnlijk contraproductief, want in een tijd waarin miljoenen Nederlanders te horen krijgen dat hun pensioenopbouw dan wel hun pensioenuitkering wordt bevroren, komen de vijf economen met een pleidooi om de pensioengerechtigde leeftijd te verhogen. Hun gekunstelde pleidooi om iets aan de hypotheekrenteaftrek te doen, zal niet bijdragen aan het vertrouwen van toekomstige kopers van huizen.

Pijnlijk nietszeggend, want Nederland staat aan de vooravond van wellicht een depressie. De auteurs merken slechts op dat er gesaneerd en gestimuleerd dient te worden. Hoe blijft volstrekt onduidelijk.

Je zou je bijna schamen econoom te zijn. Maar gelukkig ben ik een goede, én een realistische.

Dr. Ton Mulder

Oud-hoofddocent economische politiek Erasmus Universiteit Rotterdam