Namen

Hoi! Ben jij Patricia?’ vroeg de vrouw. ‘Nee,’ antwoordde ik, ‘ik ben Paulien.’ ‘O, nou ja, Patricia, Paulien, dat is in mijn hoofd een beetje hetzelfde.’ Hier schrok ik van. ‘Nee toch? Patricia is toch een heel ander soort naam? Toch?’

De vrouw zag dat ik helemaal van slag was en verzon ter plekke: ‘Ja, nee, het begint alletwee met een P. Vandaar. Het zijn natuurlijk inderdaad heel verschillende soorten namen.’

Voor deze constatering was het te laat. Duidelijk was dat de vrouw Patricia en Paulien wel degelijk dezelfde naam vond, maar dat nu te pijnlijk vond om vol te houden.

Zelf vind ik Patricia meer een naam die beelden van Nutricia oproept, of van een leeuwentemster in een familiecircus, of van een leidinggevende in het havenbedrijf, waar het stikt van de bonkige mannen, maar Patricia redt zich prima want ze heeft nu eenmaal een mentaliteit van ‘niet lullen maar poetsen’. Niets ten nadele van alle Patricia’s die juist iets heel anders doen, maar dit is nu eenmaal het beeld in mijn hoofd.

Ik was nog niet eerder voor een Patricia aangezien (wel voor een Irene, een Inge en een Anne), maar nu weet ik dus hoe al die Michielen zich gevoeld hebben als ik Martijn tegen ze zei. De Jeroenen die bij nader inzien toch Jasper blijken te heten. De Maaikes die Mariekes zijn. De Roemer waarvan ik altijd even moet denken: ‘Of heet je nou Roeland?’

Het beperkt zich bij mij trouwens niet tot eerste letters. Edwin, Patrick en Richard zijn wat mij betreft allemaal dezelfde naam. Dat zijn joviale types die een stevige handdruk geven en aan karate doen, maar op een onspirituele manier.

De Maaikes/Mariekes hebben al hun administratie in nette, vrolijk gekleurde ordners opgeborgen. Jeroen/Jasper heeft bijvoorbeeld sociale geografie gestudeerd, maar hij doet nu iets met internet.

Ik neem aan dat iedereen hier weer een ander gevoel over heeft. Toch zijn er ook overeenkomsten in onze meningen over namen. Een rechter die Debbie heet? Het heeft op z’n zachtst gezegd iets onverwachts, waardoor je het eerder zult onthouden.

Een heel leuke en beschaafde vriendin van mij heet Vanessa. Het is verbazend om te zien hoe veel mensen de aandrang voelen haar te vertellen dat haar naam helemáál niet bij haar past. Dat zal ook wel iets te maken hebben met ‘de’ Vanessa, die inderdaad een heel ander type is, maar toch.

Het gros van de mensen weet waarschijnlijk niet echt wat voor soort naam hij of zij heeft. Dat komt doordat je eigen naam al je hele leven bij jezelf hoort. Ik weet bijvoorbeeld niet wat voor associaties ‘Paulien’ oproept. Is het een kaknaam? Een ouderwetse naam? Is het geitenwollensok? Saai? Swingend? Geen idee. Als ik het vraag in mijn omgeving, krijg ik ook geen duidelijke antwoorden. Is een Paulien een vrouw uit de reclamewereld of een secretaresse op een vergeten instituut van een afgelegen universiteit? Drinkt ze rosé of Roosvicee?

Of is ze dan toch een leeuwentemster in een familiecircus? Waardoor ze net zo goed Patricia had kunnen heten?

Paulien Cornelisse is schrijfster en cabaretière