Demasqué der plagiarissen

Veel uitgevers doen niks als ze geconfronteerd worden met plagiaat. (Foto jupiterimages)
Veel uitgevers doen niks als ze geconfronteerd worden met plagiaat. (Foto jupiterimages) Jupiterimages

Wetenschappers die wel eens een alinea of een plaatje uit een andere publicatie hebben ‘geleend’, kunnen opgelucht ademhalen. Want, zo blijkt uit onderzoek dat gisteren in Science verscheen: veel uitgevers doen helemaal niks als ze geconfronteerd worden met overduidelijk plagiaat. Daarbij gaat het niet om een enkele alinea, maar om artikelen die grotendeels zijn overgenomen van anderen.

Er bestaan tientallen computerprogramma’s om overlap tussen teksten te vinden. Met zo’n zelfontwikkeld programma – en een heleboel handwerk – ontdekten onderzoekers van de University of Texas Southwestern Medical Center tot twee weken geleden 212 gevallen van ‘mogelijk plagiaat’ in de medische wetenschap.

De betrokken uitgeverijen, en de auteurs, kregen post uit Texas. Geconfronteerd met het plagiaat reageerden veel uitgevers geschokt, maar toch liet de helft het er vervolgens bij zitten. Neem de uitgever die een artikel publiceerde dat qua tekst 95 procent hetzelfde was als een ander stuk. “...Maar de figuren zijn duidelijk anders. Mij lijkt het niet nodig om nog actie te ondernemen.”

Van de plagiërende auteurs reageerden de meesten niet, ook al bleven ze anoniem. Zij die wel terugschreven, gaven soms (35 procent) toe dat er ‘geleend’ was, vaak met het schaamrood op de kaken. 28 procent ontkende. Zoals deze: “Ik heb geen idee waarom die twee artikelen hetzelfde zijn. Behalve dat ik zeker weet dat mijn geheugen niet goed genoeg is – en het is zeker niet fotografisch – om dit stuk gekopieerd te kunnen hebben.” En de andere aangeschreven plagiarissen? Die wezen onbedoeld op een ándere misstand in de wetenschap: ze ontkenden de publicatie waar hun naam boven stond ooit gezien te hebben.

Alle geplagieerde stukken ophttp://spore.swmed.edu/dejavu/