Going Dutch op staatskosten

De nieuwe huisbankier van de Nederlandse staat kan weer even vooruit. De Royal Bank of Scotland (RBS) heeft het contract gekregen om vanaf 1 mei voor de Nederlandse overheid alle betalingstransacties te doen, uitgezonderd die van de Belastingdienst en Buitenlandse Zaken. Twee Nederlandse banken, ING en Rabo, werden bij de aanbesteding gepasseerd.

Een prachtklus, 66 miljoen betalingstransacties per jaar, voor RBS, de bank die gisteren opnieuw een reddingsboei toegeworpen kreeg van de Britse staat. Het begrip Going Dutch krijgt als het ware een nieuwe invulling: de Britse en Nederlandse staat delen de bankrekening.

Er is sprake van een steeds inniger symbiose tussen Nederland en Groot-Brittannië op financieel gebied. Dat begon in 2007, toen Sir Fred ‘the shred’ Goodwin, topman van RBS, de aanval inzette op ABN Amro. Na de sloop en splitsing van ABN Amro kwam de bank uit Edinburgh in ernstige problemen toen de financiële crisis uitbrak.

De kapitaalsinjectie waarmee de Britse premier Brown RBS in eerste instantie hoopte te redden, was een kopie van de aanpak zoals die was uitgewerkt op het ministerie van Financiën van Wouter Bos. Nederland deed hetzelfde bij onder meer ING.

Een maand geleden kondigde Bos een garantieregeling aan voor de portefeuille slechte hypotheken van ING. Kamerleden begrepen het niet en zelf benoemde experts bekritiseerden deze deal als de slechtste ooit gemaakt.

Schakel over naar gisteren, Londen. In het Lagerhuis kondigde de Britse minister van Financiën Alistair Darling een garantieregeling aan voor RBS, die als twee druppels water lijkt op die van Bos voor ING. Kennelijk zagen de Britten wel de charme van deze aanpak in.

RBS is inmiddels voor 70 procent in handen van de Britse staat en volledige nationalisatie hangt in de lucht. In de Verenigde Staten gaat het ook richting nationalisatie van de grootste banken. De stemming is: de banken verdienen niet beter. Hun roekeloze beleid is uitgemond in miljardenverliezen, heeft de wereldeconomie in het ravijn van de recessie gestort en dwingt overheden nu tot ingrijpen.

Sir Fred, inmiddels afgetreden bij RBS, liet gisteren doodleuk weten dat hij vasthoudt aan zijn levenslange pensioen van £ 693.000 per jaar. Hij was „furieus” dat dit bedrag naar de pers is gelekt. Minister Darling noemde de pensioenregeling „excessief en niet te rechtvaardigen gezien de omvang van de aangerichte schade”.

Als Darling overgaat tot volledige nationalisatie en terugvordering van bonussen en pensioenen, heeft Bos ook een voorbeeld om te volgen: Going British.

Roel Janssen