Godvergeten land

Dvd Film

The Proposition.

Regie: John Hillcoat. Met: Guy Pearce, Ray Winstone € 7,50 * * * *

De Australische zanger en songschrijver Nick Cave is altijd gefascineerd geweest door parabels over goede en slechte broers. Hij schreef het fraaie The Good Son, geïnspireerd op het bijbelse verhaal van de verloren zoon, en heeft een grote fascinatie, die in zijn songteksten opduikt, voor de tweelingbroer van Elvis Presley, Jesse, die bij de geboorte overleed. Ook in zijn scenario voor de Australische western The Proposition (2005) van regisseur John Hillcoat, duiken twee broers op die respectievelijk Goed en Kwaad belichamen. The Proposition is Cave’s eerste filmscenario sinds Ghosts... of the Civil Dead (1988), waarin hij zelf ook meespeelde.

Charlie Burns (Guy Pearce) is de goede broer. Hij krijgt van politieman captain Stanley (Ray Winstone), die zich heeft voorgenomen om beschaving naar Brits voorbeeld naar de wilde outback van Australië te brengen, negen dagen de tijd om zijn oudere, slechte broer Arthur (Danny Huston) op te sporen en te doden. Anders zal zijn jonge, achterlijke broertje Mike (Richard Wilson) door de politieman aan de galg worden gehangen. De broers maken weliswaar alle drie deel uit van een bende bandieten, de echte slechterik, die zich te buiten gaat aan marteling en verkrachting, is de oudste van het stel.

Een simpel plan, maar voordat Charlie met de uitvoering ervan kan beginnen, zet arbitrair en onbeheersbaar geweld een streep door de rekening – aan beide kanten van de wet. Van een lineair plot is dan ook geen sprake in The Proposition. Wel van prachtige natuurbeelden en sterk acteerwerk, vooral van Pierce, die de kunst van het geladen zwijgen – essentieel voor een acteur in een western – uitstekend verstaat.

Het beeld van de binnenlanden van Australië is indringend. Dit land is hels en onvruchtbaar, met recht het einde van de wereld. Niet de mens, maar de dikke vliegen hebben er vrij spel. „Je doodt één vlieg, en er komen er tien op zijn begrafenis.”

De soundtrack van de film is bijzonder, want die is ook van Nick Cave (met Warren Ellis). Hij koos ervoor om meer de sfeer en het landschap te schetsen in klanken dan om echte songs te gebruiken – onderbroken door een gefluisterd, sinister kinderrijmpje, dat weinig goeds voorspelt voor de pioniers in dit nog onontgonnen terrein.

Een avonturier, die na vele omzwervingen in Australië terecht is gekomen, concludeert: „Ik heb gereisd langs vele onbekende volken aan de andere kant van de oceaan. Maar niets, niets heeft me kunnen voorbereiden op dit godvergeten oord.”