Dood zoontje Tory-leider ontroert Britten

Het zwaar gehandicapte zoontje van Tory-leider David Cameron is overleden.

In vroeger tijden zou Cameron zijn leed in stilte hebben verwerkt.

De dood van een zwaar gehandicapt zesjarig jongetje bracht woensdag het Britse Lagerhuis, doorgaans het toneel van hardhandige politieke strijd, tot staan. Toen premier Gordon Brown vernam dat het zoontje van de Conservatieve leider David Cameron die ochtend was bezweken aan een epileptische aanval bood hij spontaan aan het wekelijkse vragenuurtje te schrappen.

In plaats daarvan sprak Brown in het Lagerhuis in een sobere toespraak zijn medeleven met Cameron en zijn vrouw uit, waarna ook William Hague als invaller voor zijn partijleider sprak over het moeilijke korte leven van Ivan Cameron en het verdriet van zijn ouders. Daarna werd de vergadering een half uur geschorst.

Het was een verrassend emotionele reactie op een tragische gebeurtenis in het privéleven van een vooraanstaand politicus. In vroeger tijden zou die zijn leed in stilte hebben verwerkt. Bovendien zou het niet bij zijn politieke tegenstanders zijn opgekomen hun parlementaire werk om die reden op te schorten.

Maar de politieke mores zijn veranderd, zoals ook het vroeger zo flegmatieke Britse publiek niet meer zo geremd is als vroeger bij de verwerking van leed. De collectieve emotionele uitbarsting na de dood van prinses Diana in 1997 sprak in dat opzicht al boekdelen.

David Cameron heeft zich sinds zijn aantreden als partijleider eind 2005 steeds als een modern politicus gepresenteerd, die de media volop toegang gaf tot zijn privéleven. Daarbij hadden zijn vrouw Samantha en hij bewust besloten de zwaar gehandicapte Ivan niet buiten beeld te houden. Dat zou trouwens ook moeilijk hebben gekund omdat hun hele huishouden, om niet te zeggen hun hele leven, zozeer was verweven met Ivan en zijn invaliditeit.

Het jongetje leed al sinds zijn geboorte aan het zogeheten Ohtahara-syndroom, een zeldzame neurologische aandoening waarbij een spastische verlamming gepaard gaat met een steeds ernstiger vorm van epilepsie. Hij kon niet praten en leed vaak hevige pijn. Wel kon hij via ogen en aanrakingen communiceren met de buitenwereld, in het bijzonder met zijn ouders en zijn jongere broertje en zusje. Wanneer hij zich prettig voelde, kon hij glimlachen. De Camerons moesten echter regelmatig naar het ziekenhuis snellen bij nieuwe epileptische aanvallen. Het was ook bekend dat Ivans levensverwachting gering was.

Cameron zelf heeft zich herhaaldelijk in het openbaar uitgesproken over de rol van Ivan in het leven van zijn gezin. Zo erkende hij dat het nieuws over de ziekte van zijn zoon hem destijds had geraakt „als een goederentrein”.

Dat de anders zo stugge Brown zo tegemoetkomend was tegenover Cameron, is eveneens verklaarbaar. Brown zelf verloor zijn eerste dochtertje in 2002 tien dagen na de geboorte en zijn jongste zoontje lijdt aan een potentieel gevaarlijke bindweefselaandoening. Niemand betwijfelde woensdag de oprechtheid van Browns medeleven met de Camerons.

En de Britse media tonen vrijwel over de hele linie begrip en waardering voor deze zeer menselijke uiting van medeleven. Het dagblad The Times noemde de opschorting van de vergadering in het Lagerhuis gisteren zelfs in een commentaar „,een daad die welsprekender was dan bijna alles wat daar ooit wordt gezegd”.

Lees het commentaar van The Times via: nrcnext.nl/links