Lucratieve hekel aan belastingen

Elke crisis baart haar eigen moraalridders, ook de huidige. Als een van de eersten rook Peer Steinbrück, de Duitse minister van Financiën, zijn kans. Al in oktober zegde hij de belastingparadijzen wereldwijd de wacht aan.

Wanneer zij fiscale vluchtelingen niet langer onderdak boden, dan zou hij voor „de eerlijke mensen” de belastingen verlagen of investeren in onderwijs en wegen. De zweep moest erover, te beginnen bij Liechtenstein.

Bijval kreeg Steinbrück afgelopen weekeinde van de Franse president Sarkozy en de Britse premier Brown. Gebroederlijk willen zij de bezem halen door de steeds langer wordende lijst van ministaatjes die hun idyllische (of olierijke) ligging paren aan een lucratieve hekel aan belastingen.

Alleen Europa telt er al een stuk of tien. Daarvan krijgt vooral Zwitserland het voor de kiezen, met afstand de grootste vluchthaven voor buitenlandse vermogensbezitters die de fiscus op afstand willen houden.

Het Alpenland raakte mede in de frontlinie door de strapatsen van UBS. Justitie in de VS eiste gegevens op van zijn Amerikaanse cliënten. Die zouden de met Zwitserse precisie getrokken grens tussen belastingontduiking en belastingvermijding willens en wetens hebben genegeerd.

Wat in Bern en omstreken nog meer pijn deed, was dat bank noch toezichthouder verweer boden. Ze hadden geen keus, zeiden ze, USB werd „existentieel bedreigd”.

Voor de internationaal georiënteerde Neue Zürcher Zeitung was dat het sein om de zwanenzang van het Zwitserse bankgeheim te zingen. Een financieel centrum dat van zijn omgeving vervreemdt, is niet levensvatbaar.

De Zwitserse private bankers, zien dat toch anders. Nogal schijnheilig dat in het nauw verkerende staatskapitalisten die eerst piramidespelen faciliteren nu het einde van een Zwitserse specialiteit prediken, vindt hun voorman Konrad Hummler.

Niks capitulatie, liever stelt hij de „valse moraal van de afzenders” aan de kaak. Gedijen fiscale concurrenten als Andorra, Monaco, Jersey en Guernsey niet onder supervisie van Parijs en Londen?

Peer Steinbrück heeft nog een lange weg te gaan.

Joop Meijnen