Ambities Veenhof waren te hoog

Topman Ad Veenhof van Wessanen moest deze week op aandringen van zijn eigen commissarissen zijn biezen pakken. Wat deed de voormalige Philipsman verkeerd?

Bij het Utrechtse voedingsbedrijf Wessanen houden ze de kaken stijf op elkaar. Waarom moest de topman zo plotseling weg? Veenhof zelf houdt het bij „geen commentaar”. Zijn tijdelijke plaatsvervanger Frans Koffrie wil alleen kwijt dat er „verschillen van inzicht” waren over het bestuur van het bedrijf.

Volgens analist Richard Withagen van SNS Securities was het „een opeenstapeling van zaken waarover ontevredenheid heerste” die Veenhof de das om deed. Ook zijn collega Fernand de Boer van Petercam denkt dat het gaat om een „optelsom”. De reorganisatie van het bedrijf stagneerde, en er was onenigheid over de hoeveelheid uit te keren dividend en de verkoop van Amerikaanse bedrijfsonderdelen. „Uiteindelijk waren er genoeg redenen om uit elkaar te gaan”, aldus De Boer.

Veenhof, tot dan succesvol directeur van de divisie huishoudelijke apparaten bij Philips, nam zich bij zijn aantreden in 2003 voor snel orde op zaken te stellen. Hij voerde reorganisaties door, maar het bleek lastig de complexe onderneming radicaal te veranderen. „De laatste twee jaar stokte de vooruitgang. Het ging in ieder geval heel traag”, zegt analist De Boer. „Hij kon de onderneming niet op een hoger plan brengen.”

Withagen onderschrijft dat, maar voegt toe dat Veenhof „echt wel iets goeds heeft gedaan voor het bedrijf”. Wessanen staat er nu beter voor dan toen, aldus Withagen, „met een gezond klantenbestand in Noord-Amerika en een beter merkenportfolio in Europa.” Maar Veenhof kon niet voldoen aan de verwachtingen die hij zelf had geschapen. Maandag grepen de commissarissen in: Veenhof moest weg. Commissaris Koffrie neemt waar tot er een nieuwe voorman is gevonden.

Onmiddellijk is de koers verlegd. Wessanen keert over 2008 geen eindejaarsdividend uit, het blijft bij het interimdividend van augustus van 0,20 euro per aandeel. Dat is heel wat minder dan de 0,65 euro per aandeel die aandeelhouders van Wessanen gewend waren. Koffrie wil aandeelhouders voortaan niet meer uitkeren dan 45 procent van het nettoresultaat.

De dividendverlaging was vrijwel zeker een struikelblok. „Het hoge dividend was Veenhofs paradepaardje”, zegt Withagen. De Boer vindt het een logische stap. „Als het hoge dividend wordt betaald door de schuld op te laten lopen, is dat een koekje van eigen deeg. Bij Wessanen liep de schuldenlast op, het is nu zaak de contanten binnenboord te houden.”

Koffrie kondigde ook aan de Amerikaanse sapproducent American Beverage Corporation te willen verkopen. „Dit is het Amerikaanse tafelzilver van Wessanen,” zegt De Boer, „Veenhof zou dit nooit gedaan hebben, die had eerder de Amerikaanse distributietak eruit gegooid.” De Amerikaanse distributiedivisie levert meer dan de helft van de omzet van Wessanen, maar blijft erg onder de maat presteren wat de marges betreft.

Zowel Withagen als De Boer denkt dat Wessanen op den duur alle Amerikaanse activiteiten moet verkopen om weer gezond te worden. De Boer: „Het is heel erg lastig om vanuit Nederland een grote Amerikaanse dochter aan te sturen.”

„Wessanen is geen grote jongen”, zegt Withagen, „maar het bedrijf heeft alles in zich om in Europa een goede nichespeler te worden met merkproducten. Dat is een mooie groeimarkt en er zijn interessante overnames te doen. Denk bijvoorbeeld aan het merk van sojaproducten Alpro dat door het Belgische Vandemoortele te koop is gezet.”