Koolstofmysterie duurt nog voort

Het raadsel zal voorlopig niet worden opgelost. Van veel van de kooldioxide die de mens jaarlijks de atmosfeer inpompt weten we wel waar die blijft. Maar een gedeelte is uiteindelijk onvindbaar. NASA, het Amerikaanse ruimtevaartcentrum, ontwikkelde een satelliet die het antwoord op die vraag zou moeten vinden. Althans dat was de bedoeling. Maar bij de

OCO wordt klaargemaakt voor lancering (Foto NASA)

OCO wordt klaargemaakt voor lancering (Foto NASA)OCO wordt klaargemaakt voor lancering (Foto NASA)

Het raadsel zal voorlopig niet worden opgelost. Van veel van de kooldioxide die de mens jaarlijks de atmosfeer inpompt weten we wel waar die blijft. Maar een gedeelte is uiteindelijk onvindbaar. NASA, het Amerikaanse ruimtevaartcentrum, ontwikkelde een satelliet die het antwoord op die vraag zou moeten vinden. Althans dat was de bedoeling.

Maar bij de lancering van OCO, Orbiting Carbon Observatory, is iets misgegaan. De satelliet is niet goed losgekomen van de raket en is in zee gestort. Kosten 278 miljoen dollar.

Het idee van OCO was om door een overdaad aan gegevens precies te bepalen waar kooldioxide in de atmosfeer vandaan komt en waar hij wordt opgenomen in bossen en oceanen. Met behulp van die gegevens (30.000 metingen, oftewel 50 gigabytes aan data per dag) zouden wetenschappers beter kunnen voorspellen hoe het klimaat verandert en zouden politici hun beleid beter kunnen motiveren.

David Crisp, leider van het project, zei voor de mislukte lancering dat wetenschappers ten minste drie keer meer gegevens nodig hebben dan nu, om het CO2-spoor goed te kunnen volgen. Alleen zo kunnen ze volgens Crisp en de zijnen ontdekken waar de kooldioxide blijft die wel wordt uitgestoten, maar daarna nooit meer wordt getraceerd.