Poëzie of niet, het is ontroerend en waar

Het is de vraag of je Het leven van van Nachoem Wijnberg (Contact, € 19,95) nog poëzie kunt noemen, schrijft Ilja Leonard Pfeijffer. Zeker is dat het werkt en dat het ontroert.

‘Dit is geen bundel van verzen, maar van zinnen. Als ik het zo zeg, zeg ik het verkeerd. Ook een verhalenbundel of een roman is opgebouwd uit opeenvolgende zinnen. Maar zo is dit niet. Dit is helemaal anders. Elk gedicht is een estafette van afgeronde volzinnen die op zichzelf zouden kunnen staan. Elk gedicht leest als een reeks stellingen. De ene stelling volgt meestal op een natuurlijke manier op de andere, maar meestal zijn we al na een paar stappen mijlenver verwijderd van het uitgangspunt, althans op het eerste gezicht. [...] Het leven van vertelt het leven van de ik-figuur die op deze manier eenzaam en moedig wandelend van aankomst naar vertrek en van vertrek naar aankomst, in rustige zinnen, met de inadequate middelen van de logica grip probeert te krijgen op de wanhoop die hem zou overweldigen als hij zijn zinnen niet meer zou kunnen zeggen. En of het nou poëzie is of niet, het is ontroerend en waar.’

De VSB-poëzieprijs, waarvoor Wijnberg is genomineerd, wordt uitgereikt op 9 april.