Hoeveel drinken jullie zelf eigenlijk?

De jeugd zuipt zich in coma. Dat is tenminste het beeld dat bij veel volwassenen bestaat.

En dat beeld is op zijn zachtst gezegd erg eenzijdig, betoogt Fé Toussaint (15).

Bij het lezen van een willekeurige krant op een al even random uitgezochte dag, krijgt volwassen Nederland toch al snel het idee dat ‘de jeugd van tegenwoordig’ bestaat uit een stelletje oversekste jongeren dat zich dagelijks vol giet met bier en breezers.

Comazuipen is tegenwoordig een officieel begrip, ouders laten hun kinders met Kerst en Oud & Nieuw gezellig een glaasje meedrinken en de magische zesglazengrens wordt door vele pubers achteloos overschreden.

Zelfs ik, als 15-jarige muts die niet graag breezerslet of alcoholist word genoemd, kan niet meer alle beschuldigingen ontkennen. Op elk feestje, in elke kroeg waar je gaat, zijn er wel wat vrienden die ladderzat op de barkruk hangen. Mensen die zo dronken zijn, dat hun smeekbede om een gratis biertje inmiddels is veranderd in „mafl iwk asseblief een bliewtje!” en wier ogen speels rondtollen in de oogkassen.

Dit schouwspel als uiterst heftig ervarend, voelt men zich genoodzaakt te concluderen dat de toekomstige generatie zijn hersencellen platbrandt en niet meer in een rechte lijn kan lopen.

Dit begrijp ik helemaal: ja, jongeren zouden beter helemaal niet kunnen drinken en ja, het is goed als ouders en overheid de tieners een beetje op het rechte pad houden.

Maar ik heb ook een vraag. Hoe zit dat dan met het gebruikelijke handjevol ‘midlifecrisici’ dat na een aantal biertjes de barvrouw vanaf hun kruk probeert te betasten? Naar mijn idee zijn deze laatste drinkers toch wel verder gevorderd in eventueel alcoholisme dan een bende pubers die sowieso alleen buiten het zicht van hun ouders kan drinken (en het dus meestal moet doen met twee keer per maand een paar biertjes), en tóch hoor je over deze groep volwassenen nooit iets op het nieuws.

Nooit worden cijfers gepresenteerd over het aantal mid-veertigers dat hun dagen zuipend en lallend doorbrengt. Of over het aantal vrouwen dat op de tennisbaan witte wijn voor water houdt. Nergens zie je in een bedrijf of bij de overheid armoedig vormgegeven posters hangen met leuzen om drankproblemen bij díé generatie tegen te gaan.

Waarom dan wél de tieners erop aankijken, die toch ook al kampen met acné en kalverliefdesverdriet? Natuurlijk, voor jongeren zijn de gevolgen sterker. Bovendien zijn onze hersenen ‘plooibaarder’ en is er dus in theorie nog meer aan te doen.

En tóch voel ik mij ontzettend in de steek gelaten als heel Nederland óns opzadelt met een probleem dat eigenlijk grotendeels bij anderen ligt.

Misschien moet Nederland gewoon iets te zeuren hebben op zijn jonge inwoners. Generatie op generatie is er weer iets te klagen: we hebben de onverantwoordelijke anarchisten gehad, de doordravende dierenactivisten, de spuitende en slikkende drugsverslaafden, ga zo maar door. En nu zijn wij dus klakkeloze alcoholisten.

Ook zou een logische verklaring zijn, voor dit uitkiezen van een zondebok, dat Nederland zich een beetje schaamt voor zichzelf. Want hoeveel procent van de Nederlanders die ons losgeslagen drankverslaafden vindt, zal zelf ook een paar keer per week nét dat biertje te veel nemen?

Mijn advies is daarom aan alle mensen, die claimen dat ‘de jeugd van tegenwoordig’ een drankprobleem heeft, daar in godsnaam mee te stoppen. Diezelfde ‘jeugd van tegenwoordig’ ziet zijn toekomst dagelijks somberder in door economische recessies, gaten in de ozonlaag en nucleaire wapens en heeft dus al genoeg drama om te verwerken zonder ook nog eens elke dag te worden bekogeld met voorlichtingsspotjes van SIRE of andere instanties.

Ik denk dat het belangrijk is dat we onze aandacht in Nederland focussen op andere dingen. Er zijn toch belangrijkere dingen in de wereld dan het bestraffend toespreken van een enkel groepje hangjongeren dat zo nu en dan een biertje (te veel) drinkt op een vrijdagavond? Het redden van het milieu, het oplossen van de economische crisis, het tegengaan van discriminatie, het opvangen van enkele tientallen gevangenen uit Guantánamo Bay die anders als een stel uitgerangeerde ex-gedetineerden voor eeuwig deze aardkloot zal bewandelen om nergens erkenning te krijgen voor hun onschuld?

Does that even ring a bell?

In deze tijd van crisis en onzekerheden is het voor mensen (te) belangrijk geworden om op ten minste één ding grip te hebben in het leven. Maar als er iets níét te controleren is, is het wel het gedrag van jongeren. En natuurlijk zou het ontzettend erg zijn als een hele generatie met alcoholisme achterblijft, de schade zou niet te overzien zijn. Ik denk echter dat het gewoon een ‘fase’ is. Ten slotte, de pubertijd is puur trial and error. En wat is er nou meer ‘vallen en opstaan’, dan comazuipen?

Fé Toussaint (15) zit in 4 vwo van het Pantarijn in Wageningen. Zij is chef van de redactie van de schoolkrant.