Wat zou Michelangelo doen met Rodins Denker?

Graag voeg ik iets toe aan het betoog van Frits Scholten over de restauratie en authenticiteit van de beschadigde Denker van Rodin (Opiniepagina, 16 februari). In de kunstgeschiedenis vinden we veel beelden waaraan iets ontbreekt. Het beroemdste voorbeeld is de Torso Belvedère, waarvan hoofd, armen en benen ontbreken. Na de vondst in Rome is deze torso een cruciale rol gaan spelen in de kunstgeschiedenis. Dit `gefragmenteerde` beeld heeft - juist door zijn mutilaties - kunstenaars weten te inspireren. Veel werken van Michelangelo zijn direct terug te voeren op de dynamiek van deze Torso en de schrijver Goethe beschouwde het beeld als een van de mooiste dingen die hij ooit had gezien. Ook is wel geopperd dat het fragment te zien is als metafoor voor moderniteit, als tegenhanger van de klassieke opvatting van totaliteit.

Het is bekend dat Rodin zijn Denker bijna letterlijk heeft gebaseerd op de dynamiek van de Torso Belvedère. Dat de oorsprong van het beeld door de mutilaties nog zichtbaarder is, is bijna cynisch om te moeten constateren en het maakt de Denker in zijn huidige staat uniek. Nadat de Torso Belvedère was gevonden, werd Michelangelo uitgenodigd deze te reconstrueren, een verzoek dat hij resoluut van de hand wees. Hij zag in dat dit gemutileerde beeld hierdoor alleen maar aan kracht zou kunnen inboeten. Ik zou deze opvatting aan de directie van het Singer Museum ter overweging willen meegeven.