Oude hottie

Zelfs historische figuren moeten sexy worden.

Margriet Oostveen

De noodzaak hot te zijn is groot. Vorige week nog kreeg de vrouw van zanger Usher een hartaanval toen zij haar buik via liposuctie liet wegwerken. Dit al twee maanden na het baren van een zoon, want bladen als People en Us Weekly drukken medogenloos foto’s af: welke beroemdheid is na de bevalling het snelst weer ‘terug naar normaal’? En normaal, dat is tegenwoordig hot.

Ook in Washington heten vrouwen die er appetijtelijk uitzien een hottie. „Don’t cha wish you were hot like me?”, zingen meisjes in de klas van mijn zoon (7). Hot is het nieuwe jong. Hier hebben we veel hoog opgeleide hotties. Ik stel me daar altijd iets leuks bij voor. Een vrouw in vrolijk ondergoed, die met een glas whisky in haar hand The New Yorker leest in bed. Zoiets. Maar in werkelijkheid vergt het hoogopgeleide hottie-dom gewoon het gebruikelijke geploeter.

In betere kringen is een gezicht zonder botox boven de 45 jaar nu al bijna meer statement dan natuurlijk. En in de ruime kelders onder Amerikaanse huizen zweten hoog opgeleide vrouwen op hun eigen hardloopband. Om in conditie te blijven, zeggen ze, stilletjes verlangend naar hun maatje 36 van voor de kinderen. In de praktijk van onze kinderarts kwam vorig jaar zo een geliefde co-arts aan haar einde. Zij was achtendertig en had drie kleine kinderen. De oudste vond haar moeder, overleden aan een hartstilstand, op de tredmolen in de kelder.

Buitenissige gewoontes als de cursussen lapdance van een paar jaar geleden, waarin hoog opgeleide hotties hun innerlijke lellebel ontdekken, kom je nu niet veel meer tegen. Maar gekker is eigenlijk hoe gewoon en zelfs vereist het is geworden hot te zijn.

Michelle Obama, nu al Eerste Barometer in dameszaken, staat in maart op de cover van Vogue. Zij is na Hillary Clinton de tweede First Lady die het zover schopt. Beiden zijn mooi gefotografeerd door Annie Leibovitz, met een belangrijk verschil: Hillary zat op een sofa, kaarsrecht in een sober zwarte lange japon en met het aura van een staatshoofd. Michelle heeft zich neergevlijd in een nauwsluitende fuchsia jurk. Je ogen volgen zo vanzelf de contouren van haar lichaam, die ronde heupen, de welving van haar taille: je kunt een opleiding aan Harvard hebben, twee goed gelukte kinderen en een man die het tot president schopt, maar op de Vogue-cover moet je ook hot zijn.

Zelfs historische figuren zijn sinds kort de klos. Nu is het niet nieuw dat geschiedenis soms een beetje wordt opgeleukt: Rembrandt schilderde zijn bijbelse figuren al eigentijds. Maar in de honger naar hotties gaan Amerikaanse historici wel ver.

De eerste officiële historische hottie is namelijk Martha Washington (1731-1802). Martha Washington! roept u nu, als u iets van Amerikaanse geschiedenis weet. De vrouw van de eerste Amerikaanse president, George Washington! Die „plompe oude tut”! Zo wordt ze hier namelijk genoemd, omdat er nooit flatteuze portretten van haar waren. Overal had ze een oude kop, een onderkin en een rare muts.

Martha Washington was een serieuze, intelligente vrouw die leiding gaf aan vijf tabaksplantages. Ze kon goed schaken. Ze was steenrijk maar bleef ingetogen, gewoon omdat ze dat gepaster vond. Toen George jarenlang oorlog voerde met Fransen, indianen en Engelsen, schreef hij haar veel. Martha verbrandde die brieven na zijn overlijden, omdat ze haar huwelijk een privézaak vond. Zo is het idee ontstaan dat ze niet begerenswaardig was. Maar Martha Washington was de volkomen anti-celebrity. Alleen kom je daarmee in Amerika niet meer mee weg als historische beroemdheid.

The Washington Post interviewde historici met verstand van Martha, en die willen nu een hottie van haar maken en zo „haar imago opknappen”. Martha’s biografe, de historica Patricia Brady, over wetenswaardigheden die voortaan voorrang krijgen: „,Martha was niet dik toen ze met George trouwde.” En (over George): „,Hij werd duidelijk seksueel geprikkeld door haar.”

Ik ging nog eens kijken op Mount Vernon in Virginia, waar ze woonden. In het museum staan haar lieve satijnen trouwmuiltjes tentoongesteld. Die noemen ze hier nu „,de Manolo Blahniks van Martha’s tijd”.

Om Martha als hottie te laten overtuigen, was ook een nieuw portret nodig, van een jongere Martha. Ik kijk haar aan. Zij heeft nu een diep decolleté en die ingewikkelde manier van erudiet sexy kijken van de hoogopgeleide hotties.

Het portret is gemaakt na een reconstructie door forensische antropologen. Ik voorspel dat dit een geliefd recept wordt in musea. Want oud is leuk, maar het moet wel jong blijven.

Zo. En nu naar de gym.