Met echte of digitale verf

Wie kunst zoekt voor een publieke locatie, kan kiezen uit heel wat bemiddelaars. Tom van Gestel, adjunct-directeur van SKOR, Stichting Kunst en Openbare Ruimte, kent er vele. „Grote als Kunst & Bedrijf, maar ook veel eenmansadviseurs.” Een flink aantal werkt voor een kunstinstelling en is daarnaast consultant. „Er is een aardige bedrijvigheid.”

De klanten zijn zorginstellingen, bedrijven, scholen, gemeentes. M2uur (‘Muurkwadraat’) is in 1992 vanuit Deventer begonnen als bemiddelaar voor bedrijven die een muurschildering willen in de kantine of ontvangstruimte. De laatste jaren heeft het bedrijf zich gespecialiseerd in het reproduceren van kunst op panelen die eenvoudig gemonteerd kunnen worden. „Die zijn makkelijker te repareren en te verhuizen, twee wensen die we vaak hoorden van opdrachtgevers”, zegt Roderic Rosenkamp, projectleider bij M2uur. Voor ProRail plaatste zijn bedrijf vorig jaar een grote fotomontage van Elspeth Diederix bij de ingang van Station Zuid-WTC in Amsterdam.

SKOR is geen commercieel bemiddelingsbureau. Van Gestel: „We krijgen subsidie van OCW. We moeten voorbeeldstellende projecten initiëren.” SKOR is er niet om gemeentes te helpen bij het plaatsen van een beeldje voor het stadhuis: „Vooral doen, maar daar heeft zo’n gemeente ons niet voor nodig.”

Sinds 1999 is SKOR actief in de Vinexwijk Leidsche Rijn, waar talrijke tijdelijke en permanente kunstwerken een plaats kregen. In september sluit het project met de plaatsing van zes werken in opdracht en een zevende dat de bewoners kiezen. Van Gestel noemt dit een voorbeeld voor andere wijken.

M2uur werkt samen met zo’n dertig beeldend kunstenaars, vormgevers en fotografen. Het bedrijf heeft de nadruk verlegd van bemiddeling – „Kunt u een kunstenaar leveren voor een muurschildering in de kantine?” – naar de technische verzorging van een opdracht. Dat komt volgens Rosenkamp door de sprong die de techniek sinds tien jaar heeft gemaakt. „Je kunt nu unieke beelden als die van Diederix perfect op doorzichtig kunststof plaatsen; vroeger was je een kapitaal kwijt aan zeefdrukken op glas.” Ook de mogelijkheden voor digitale beelden op plaatmateriaal voor wanden en gevels zijn volgens hem onvergelijkbaar met vroeger.

Rosenkamp werkt nu aan een project voor een wooncomplex op het fabrieksterrein van Stork in Hengelo waar een deel van de oude gebouwen wordt hergebruikt. Voor de sfeer komt er in de gevel een foto van de oude pijpenbuigerij. Een historisch fotootje is gedigitaliseerd en opgeblazen tot 12 bij 11,5 meter. Het fotobestand, verdeeld in zo’n vijftig panelen, is op een stapeltje dvd’s naar een fabriek bij Turijn gestuurd die het beeld op HPL-gevelplaten zet. „Deze techniek geeft kunstenaars, interieurarchitecten en ontwerpers idioot veel mogelijkheden. Het is nu heel hip in appartementsgebouwen en entrees van scholen en zorginstellingen. Iedereen wil af van dat saaie en uniforme.”

Een echte muurschildering met verf maakt het bedrijf nog in Apeldoorn op een keerwand van station De Maten in de wijk Zonnehoeve. Het is een buurt met ‘normale’ mensen en een woon-zorgcentrum voor mensen met verstandelijke beperking. Bij de start van de bouw hebben 36 bewoners schilderijen gemaakt en daar is een megacollage van samengesteld. Die is overgeschilderd op de tachtig meter lange wand van het station. In dit geval heeft niet een kunstenaar het werk gedaan, maar een gespecialiseerde renovatievakman. „Het is leuk om weer iets met schilderen te doen.”