Hoog Bezoek

HOOG BEZOEK

„Kijk”, zegt Rintje , „wat komt daar nu aangelopen over de bevroren vijver.”

Tobias gromt : „Het is een poes!”, en hij blaft even. „Wat een lelijkerd!”, zegt Henriette. De poes ziet er ook raar uit ,nat ,want het ijs gaat al wat smelten. Ze holt huilend naar Rintjes huis. Vlug doet hij de deur open.

„Zo koud”, miauwt ze, „mijn pootjes, kan ik even binnen opdrogen?”

„Het is een poes!”, gromt Tobias met een ingehouden blafje. Henriette trekt haar neus op „Vies”, zegt ze.

„Je mag even in mijn mand ,die staat bij de kachel”, zegt Rintje. „Kom jij dan warm tegen mij aanliggen?”, miauwt ze rillend. Rintje doet het, maar trekt de mandendeken verlegen over haar heen, niemand kan het nu zien. Dan komt moeder even binnen. „Is er iets?”, vraagt ze.”Niets”,

zeggen ze alle drie tegelijk. Moeder loopt haastig door, beetje druk zeker.

Dan springt het poesje onder de deken vandaan , de mand uit. „Hé ,wat ben ik lekker warm geworden.” Rintje schudt zich ook opgelucht uit.

Nu kun je goed zien dat ze mooi wit was met lichtbruine ,oranje-achtige vlekken, ze gaat zich helemaal verder schoonlikken terwijl de honden toekijken.

Tobias heeft moeite zijn grommen in te houden en Henriette kijkt maar met één schuin oog. Rintje vraagt: „Hoe heet je eigenlijk?” Ze houdt op met likken. „Ziezo die hondenlucht is eraf, ik ga naar huis en ik heet MAJESTEIT.”

„Wat???”, roepen ze weer alle drie tegelijk. Prachtig wit en oranje-bruin loopt ze langs hun neuzen naar buiten en zwaait een beetje deftig met haar staart.

Tobias gromt nu hard en blaft een keer. Henriette zegt alleen „Poeh!”, maar Rintje zegt dromerig: „Zomaar in mijn mand, een koninginnetje zomaar op bezoek, een Majesteit!”

EINDE