Hoeveel bomen is één ecothriller?

Uitgeverij A.W. Bruna gaat bomen planten. De eerste eik is woensdag in Groesbeek in de grond gezet, in samenwerking met de Stichting Nederlands Cultuurlandschap. ‘Zo werkt de uitgeverij actief mee aan het verbeteren van de kwaliteit en schoonheid van Nederland.’ De meeste boeken van Bruna worden al gedrukt op ‘duurzaam gecertificeerd papier’.

De bomen worden betaald uit de opbrengst van de zogenaamde ‘ecothrillers’ die bij de uitgeverij verschijnen. Voor elke tien verkochte boeken, zet Bruna een boom neer. Je ziet voor je geestesoog een prachtig thrillerwoud verschijnen: aardedonker uiteraard, onheilspellend ruisend, met kogelgaten in de bomen, valkuilen, diepe greppels en bergen bladeren waar ineens een bleke, levenloze hand uit steekt. Zo verdient het thrillerbos zichzelf meteen terug.

Met welke boeken kunnen we bomen sparen? Met Het Kyoto complot van Ruben van Dijk, De verschroeide aarde van Kim Stanley Robinson en Het experiment van Lennert Ramberg. En met Zwerm, de bestseller van Frank Schatzing uit 2005, althans met wat daar de afgelopen anderhalf jaar van werd verkocht – de actie geldt niet met terugwerkende kracht.

Vandaar dat het bos niet zo heel erg snel groeit. 2.500 bomen lijkt heel wat, maar het corresponderende aantal boeken (25 duizend) is – om in de terminologie te blijven – een laaghangende tak. Tot aan de hemel gaat het elders: alleen al de vijf titels van A.W. Bruna en imprint Signatuur in de maandag door de CPNB vrijgegeven Top 100 over 2008 zijn goed voor 365.000 exemplaren en dus in principe voor 36 duizend bomen. Maar ja, in weerwil van de klimatologische titel is De schaduw van de wind geen ‘ecothriller’.

Om nog maar te zwijgen van het véél grotere bos dat al bestond voordat er papier van werd gemaakt, papier voor niet altijd even noodzakelijke boeken. Pulp zijt gij en tot pulp zult gij wederkeren.