EO gaat door met choqueren achterban

Het is nooit eerder gebeurd dat een publieke ledenomroep surseance van betaling moest aanvragen, zoals Llink deze week overkwam. Traditioneel beschikken de oude zuilen namelijk over forse vermogens, de onder meer door legaten en schenkingen opgebouwde omroepreserve. De nieuwelingen in het bestel hebben het nog niet zover kunnen schoppen.

De kans is dus aanwezig dat Llink niet eens meer aan de ledentelling van 1 april toekomt en wegens financieel wanbeheer het veld zal moeten ruimen. Het wordt steeds duidelijker dat het overgrote deel van de nieuwe aspirant-omroepen het evenmin gaat halen. Voor PowNed van GeenStijl zal het erom spannen, maar Wakker Nederland moet met publicitaire en organisatorische ondersteuning van De Telegraaf de magische grens van 50.000 leden makkelijk kunnen overschrijden.

Er is nog een kansrijke outsider, die tot nu toe niet besloten heeft zich op het laatste moment in de strijd te gooien, maar dat wel overweegt. Het conservatieve smaldeel van de Evangelische Omroep (EO), bestaande uit SGP-stemmers en de rechterkant van de ChristenUnie, is zo geschrokken van het herroepen van het creationisme door Andries Knevel, dat een nieuwe Reformatorische Omroep aan de zijlijn warmloopt. Dat is ook een reden voor de EO-leiding om Knevel uit de publiciteit te houden en zich buitengewoon diplomatiek op te stellen.

Tegelijkertijd gaan de programmamakers van de EO gewoon door met het choqueren van de achterban door de realiteit van bevindelijk Nederland te tonen. Netwerk bevatte gisteren een reportage over reformatorische homoseksuelen. Het geluid van een donderpreek tegen de onzedelijkheid werd doorsneden met beelden van een huiskamerbijeenkomst van de organisatie RefoAnders. Dat was een wonderlijke ervaring: jonge homo’s van onmiskenbaar fijn christelijke snit, maar sommigen wel in een leren broek, zingen over Jezus, op de wijs van Bette Midlers The Rose. Ze praten zo voorzichtig als politici over de mogelijkheid van een relatie. Een stel onthult dat de een niet bij de moeder van de ander over de vloer mag komen, maar ze maakt op afstand wel soep en bakt cake voor haar schoonzoon.

Onherkenbaar in beeld (want anders zou ze zeker ontslagen worden) vertelt de lesbienne ‘Janneke’ dat de ouderlingen haar afraden om over haar geaardheid met anderen te spreken, want dat zou de kans op praktiseren te zeer verhogen. Ze heeft nu een keuze gemaakt en weet dat de hel haar wacht, maar dat moet dan maar. Als het pragmatisme zulke risico’s durft te nemen, dan is de EO-achterban inderdaad rijp voor een scheiding der geesten.