Canada glundert na charmante Obama

Op bezoek in Canada sprak Obama af samen te werken bij klimaatbeleid. De bevolking ontving hem warm. „Yes we Canada!”

De Verenigde Staten en Canada gaan samenwerken op het gebied van schone energie, door technologie te bevorderen om hun uitstoot van broeikasgassen te verminderen. Een ‘dialoog’ over terugdringen van CO2-uitstoot kan leiden tot afspraken over beperking van emissies en een rentree van beide landen bij internationaal klimaatoverleg.

Dat is een van de uitkomsten van het bezoek van Barack Obama gisteren aan de Canadese hoofdstad Ottawa – zijn eerste buitenlandse bezoek als Amerikaans president. „We hebben nu een partner op het Noord-Amerikaanse continent die leiding kan geven op het gebied van klimaatverandering”, zei de Canadese premier Stephen Harper na afloop van zijn onderhoud met Obama in het parlementsgebouw. „Dat is een belangrijke ontwikkeling.”

De intentieverklaring weerspiegelt een gedeelde wens om milieubeleid te koppelen aan energievoorziening. De VS en Canada beschikken over energiebronnen die relatief vervuilend zijn (Amerikaans kool; Canadese teerzanden, de grootste oliereserve van het continent). Opslag van CO2 interesseert beide landen als een manier om uitstoot te verminderen zonder die bronnen te verwerpen.

Obama werd met groot enthousiasme onthaald in winters Ottawa. Hij sloeg een algemene toon aan van samenwerking, overleg en vriendschap die werd ondergaan als een warm bad na acht jaar moeizame relaties met George W. Bush. „Ik hou van dit land”, liet de populaire president zich ontvallen. „Ik denk dat we geen betere vriend of bondgenoot kunnen hebben, en ik zal er alles aan doen om onze relatie te versterken.”

Beter kon het bijna niet voor glunderende Canadese politici – en voor een menigte Obama-fans die zich had verzameld voor het parlementsgebouw. Hoewel de autoriteiten hadden afgeraden te komen, met de mededeling dat Obama niet te zien zou zijn, trotseerden enkele duizenden Canadezen toch de sneeuw in de hoop een glimp op te vangen. Sommigen rolden grote sneeuwballen om op te staan voor een beter uitzicht; anderen zwaaiden met plakkaten: „Yes we Canada!”

Veiligheidsmaatregelen in de doorgaans informele hoofdstad waren buitengewoon streng: straten rondom het parlement waren afgezet voor autoverkeer, op gebouwen stonden scherpschutters, en de hoofdingang was voor de gelegenheid afgeschermd met kogelvrij glas. Daarachter stapte Obama uit zijn zwaar gepantserde, uit Washington meegenomen limousine, en nam hij onverwachts de tijd om te zwaaien – tot luid gejuich van de menigte.

Ook binnen voerde Obama een charmeoffensief. Een van de redenen dat hij naar Canada kwam, zei hij, was „te bevestigen dat de Verenigde Staten willen samenwerken met vrienden en partners”.

Dat nam niet weg dat er enkele verschillen van inzicht waren, vooral rond het Noord-Amerikaanse vrijhandelsverdrag NAFTA. Obama wil delen van dat akkoord ter discussie stellen, Harper is terughoudend. Tevens laat het Canadese voornemen om in 2011 te stoppen met de gevechtsmissie in Afghanistan zich moeilijk rijmen met de Amerikaanse strategie om meer troepen te sturen. Maar, zei Obama, „ik heb de premier zeker niet onder druk gezet om nieuwe beloftes te doen”.