Waarom zo ongastvrij

Bioscoopexploitanten feliciteerden elkaar met 2008. Een topjaar! Het bioscoopbezoek ging met 1,7 procent omhoog, door betere service en kijkervaring uiteraard.

Zeker recentelijk geen Pathé-theater bezocht, marktleider in Nederland, semi-monopolist in Rotterdam. Ooit, in 1995, wilde het Belgische Kinepolis de eerste echte megabioscoop bouwen bij Capelle aan den IJssel: achtduizend stoelen, 24 zalen. Rotterdam draaide dat plan de nek om: zo’n megabios aan de stadsrand zou de ‘uitgaansfunctie’ van het centrum aantasten. Liever gaf de stad een monopolie aan het Franse Pathé, dat twee multiplexen op het Schouwburgplein en bij de Kuip mocht bouwen.

De gevolgen liggen voor de hand. Zo betaal je nu op een zondag bij Pathé negen euro voor een kaartje, twee euro boven het landelijk gemiddelde. De snacks zijn aan de dure kant, en de service... enfin. Schouwburgplein beknibbelt zo op personeel dat je tijdens spitsuur tien minuten in de rij staat voor je kaartje en nog eens tien minuten voor je doos popcorn van 4.40 euro.

De Kuip houdt het ook zuinig, bleek op een recente zondag. Na een kwartier stond de Disneyfilm Bolt plots ondersteboven, het geluid verstierf tot gorgelen. De zaal giechelde, maar na drie minuten begonnen de kinderen toch bezorgd richting projectiekamer te kijken. Bolt gorgelde gewoon door, op zijn kop. Personeel bleek moeilijk te vinden: na lang zoeken trof ik ergens een zaalwacht. De film werd stopgezet, een kwartier pauze volgde. Daarna bleek de voorstelling afgelast en werden vrijkaartjes beloofd. Niet dat iemand de kassa waarschuwde: een kassajongen belde nerveus rond terwijl de rij mopperende ouders en jengelende kinderen aanzwol. Geld terug bleek geen optie.

Wat leert zo’n incident over Pathé? Het controleert zijn films niet altijd. (Gaat in 99 procent van de gevallen goed, aldus de manager) Het laat zijn projectieruimtes onbemand: een druk op de knop en dan is het inshallah. Het personeel bestaat zo te zien uit scholieren en werkstudenten. En levert Pathé niet wat het belooft, dan is geld terug geen optie. Zo zijn de regels, zegt de manager. Vrijkaartjes, dat is een heel mooi gebaar.

Waarom zo ongastvrij? Omdat het kan. Pathé is semi-monopolist in Rotterdam. Wij blijven liever thuis, achter het plasmascherm, zoals de meeste Nederlanders.