En de winnaar is: prei

De moestuin waar ik geregeld langsloop en die een heel traditionele moestuin is, biedt nu toch werkelijk bijkans niets meer. Als je echt heel streng lokaal en van het seizoen wilde eten, brak nu een moeilijke tijd aan. Die nog héél lang zou gaan duren trouwens ook. Voor de eerste voorjaarsgroenten er zijn duurt nog wel even. En wat er nu nog wel in die moestuin staat had er zo te zien ook beter niet meer kunnen staan.

Wat doorgeschoten spruiten, kwijnende boerenkool en een paar vergeten preien. Dat zullen wel zo langzamerhand flinke boomstammen zijn, van die preien die je tot pap gekookt bij een kruimige aardappel en een gesudderde karbonade krijgt. Kreeg. Ik krijg dat van niemand ooit meer, hoewel ik het, als alles met zorg is gedaan, en de prei niet al te papperig zou zijn, nog steeds heel lekker zou vinden denk ik.

Maar ik maak het zelf ook niet. Echt Hollands eten wordt zeldzaam, al is, volgens een of ander onderzoek dat ik onlangs onder ogen kreeg, rauwe-andijviestamppot nog altijd de allerpopulairste maaltijd onder Nederlandse eters. Terecht. Met biologische spekjes en een karbonade - mmm! Als de karbonade goed gelukt is tenminste, karbonade vind ik een van de moeilijkste stukjes vlees om goed klaar te maken. De haas- en de ribkarbonade dan, schouder- gaat veel beter. Die karbonaadjes zijn zo dun en moeten toch helemaal gaar worden, dat levert maar al te gemakkelijk een taai lapje op.

Maar ik bedoelde het eigenlijk over prei te hebben. Prei is de laatste jaren bij mij thuis van ergens onder aan de ranglijst tot ergens bovenaan opgestegen. En niet alleen in de huiselijkste kring maar ook bij vrienden die komen eten. Die kijken in eerste instantie niet speciaal geweldig verheugd als ze ‘prei’ horen, al proberen ze dat te verbergen door bijvoorbeeld tegen hun echtgenoot te zeggen: „Oh prei, daar ben jij zo dol op.”

Als ze het met sauce gribiche krijgen, bijvoorbeeld, worden ze er zelf ook dol op. Ik heb zelfs van een vriendin een speciale preischaal gekregen. Om nog leuker prei te kunnen eten.

Prei met sauce gribiche (4 personen)

  • 8 dunne preien

sauce gribiche:

  • 2 hardgekookte eieren
  • 5 takjes peterselie
  • 5 kleine zure augurkjes
  • 2 el. kappertjes
  • 1 dessertlepel Dijonmosterd
  • 2 el witte wijnazijn
  • 6 el olijfolie
  • peper en zout

Meng in een kom de azijn met de mosterd en peper en zout, schenk er al kloppend de olie bij. Hak de eieren, de peterselie, de augurkjes en de kappertjes fijn. Roer dat door de vinaigrette en laat even staan.
Snijd het groen van de preien (bewaar het, het kan heel goed dienen voor soep) en snijd de preien in de lengte doormidden. Was ze heel goed, vooral bovenaan tussen de bladeren.

Laat ze tien minuten koken in een grote pan water met zout. Giet ze af, laat ze uitlekken en knijp zoveel mogelijk vocht eruit.

Vlei de preien netjes in hun volle lengte op een schaal en schep er in het midden een brede baan van de sauce gribiche over. Eet als voorafje, op zichzelf, of als groente bij karbonade.

Of, dat had ik laatst: bij een stukje wilde zalm. Die alleen maar op de huid gebakken was en met wat citroenrasp bestrooid.

Er klaagde echt niemand.