Een extra stem in de muziek

Drummer Louie Bellson speelde pittig, uitnodigend en elegant. Nooit speelde hij zijn medespelers weg, altijd diende hij de muziek.

Gebruikte Gene Krupa de bassdrum voor het eerst; Louie Bellson had er voor elke voet één. Jazzdrummer Bellson gold daardoor als de ‘uitvinder’ van de dubbele bassdrum. Naast tal van maatvariaties bracht hij er een extra stem mee in de muziek.

De Amerikaanse jazzdrummer en componist Louie Bellson stierf afgelopen zaterdag op 84-jarige leeftijd in een ziekenhuis in Los Angeles. Bellson leed aan de ziekte van Parkinson. Hij was de laatste van de grote drie showdrummers, met Gene Krupa en Buddy Rich.

Bellson begon zijn carrière bij de grote bigbandelite (Benny Goodman, Tommy Dorsey, Count Basie en Duke Ellington), was lang muzikaal leider van Broadwayster en ex-vrouw Pearl Bailey, en maakte tal van swingalbums.

Bellson was een geestdriftige drummer die pittig, elegant en uitnodigend speelde. Zijn solo’s bleven boeien en hij was een echte autoriteit in de band. Nooit was hij er echter op uit zijn medespelers weg te spelen met gimmicks en bombast. Bellson diende altijd de muziek.

De als Luigi Paolini Balassoni geboren Bellson bracht als kind in Moline, Illinois veel tijd door in de muziekwinkel van zijn vader. Hij probeerde elk instrument, maar vond in de drums wat hij zocht. Geïnspireerd door tapdansen bedacht hij voor beide voeten een rol op de drums. Dat hij talent had bleek toen hij een grote landelijke drummerswedstrijd won.

Na ervaringen bij topensembles werd hij in 1951 drummer in de bigband van Duke Ellington. Hij passeerde daarmee vaste drummer Sonny Greer. Ook viel Bellson op als enige blanke in de band. Zijn krachtige, gecontroleerde drumspel bracht vernieuwing, en met zijn twee bassdrums gaf hij de muziek net dat beetje extra. De stukken die hij schreef, Skin Deep – met een uitvoerige, sensationele drumsolo, en The Hawk Talks, zijn lang door Ellington uitgevoerd.

Later leidde Bellson eigen bands. Hij schreef honderden composities en arrangementen voor jazz en klassiek. Toch was hij het meest op zijn plek in een groot orkest. Altijd leidend en dienend, schilderend op de drums.