Onschuldige symfonieën met pastorale schoonheid

cd pop

Woodpigeon. Treasury Library Canada

Konkurrent

Woodpigeon heet Woodpigeon omdat zanger Mark Hamilton van jongs af aan van dat woord houdt, want: „Als je het cursief zet lijkt het op een achtbaan”. Dat Hamilton graag vrijelijk associeert, is terug te horen in zijn muziek. Als voorman van het achtkoppige Woodpigeon, afkomstig uit Canada, bedenkt hij liedjes waar steeds iets bijkomt. Instrumentaties beginnen sober en dijen langzaamaan uit tot minisymfonieën. Vanuit een klein vioolmotief ontstaat een wolkig samenspel van de acht beheerst spelende muzikanten; vanuit een luchtig walsritme ontvouwt bijvoorbeeld Love In The Time Of Hopscotch zich tot een gedragen nummer, dreigend als een onweersbui.

Hamilton heeft een niet al te uitgesproken stemgeluid. Dat maakt hem lieflijk en onschuldig. Door die onschuld doet Woodpigeon soms denken aan Belle & Sebastian, met het verschil dat Woodpigeon geheel akoestisch klinkt. Waardoor de groep een pastoraal soort schoonheid uitstraalt.

Vanavond treedt Woodpigeon op in Paradiso, Amsterdam