Worteltjestaart

December 2003. Ik had net een lange relatie achter de rug. En was al een half jaar aan het daten. Want, verkering, het woord alleen al greep me naar de keel. Niet weer vastigheid, niet weer de kans op een gebroken hart, niet weer die onzekerheid....

Dus sprak ik met mijn date af, dat als ik het gevoel zou hebben dat ik toe was aan een relatie, ik een taart voor hem zou bakken. Een taart als teken van liefde. Een taart als teken van ‘Ja het is aan!

Toen ik op de ochtend van 5 december 2003 wakker werd, en lachend naar buiten keek besefte ik opeens: het is zover. Ik was verliefd, tot over mijn oren. Ik wist zeker, ik wil hem en niet alleen voor een gezellig avondje, nee voor meer.

Ik rende naar de winkel en bakte een worteltjestaart en maakte een mooi gedicht. Ik fietste naar zijn huis in Amsterdam en zette met bonkend hart de mooi ingepakte en nog warme taart voor zijn deur.

Ik belde aan, verstopte me heel snel achter een auto. Wachtte en rende naar mijn fiets. Met trillende handen fietste ik de eerste Helmerstraat uit. Uit zijn raam klonk het hard: ‘YES HET IS AAN!’

(Wij zijn nu de trotse ouders van een meisje van 3,5 maand, die worteltjestaart toch...)

Worteltjestaart

2 geraspte winterpenen

150 gr ongezouten roomboter

3 eieren

200 gr volkoren meel

200 gr rietsuiker

1 eetlepel bakpoeder

2 theelepel kaneel

30 gr geraspte kokos

60 gr rozijnen en 30 gr gemengde ongezouten noten in kleine stukjes

Bij voorkeur biologische ingrediënten.

Bereidingswijze:

Mix de winterpenen, de boter en eieren door elkaar. Voeg er het meel, de suiker en bakpoeder aan toe en mix opnieuw. Voeg kaneel, kokos, rozijnen en noten toe. Bak het mengsel in een ingevet bakblik in een voorverwarmde oven 1 uur op 180 graden.

Nienke van Bergen

Janneke Vreugdenhil heeft tot 2 maart vakantie. Lezers vullen tot die tijd deze rubriek.