Ongemakken als de pruik van Marc-Marie

Cabaretier en acteur Marc-Marie Huijbregts (42) blijkt al een jaar of tien heel weinig haar op zijn hoofd te hebben: een klein beetje aan de zijkanten en achterop. Toch kennen televisiekijkers hem als de bezitter van een jolige, jongensachtig wilde haardos.

Vrijdag beleefde Marc-Marie in De wereld draait door (VARA) zijn coming-out. Hij had genoeg van die „cavia” op zijn hoofd, die ook nog eens om de zes weken vakkundig ververst moest worden. Het voelde als een bevrijding, zo lichtte hij toe, om eindelijk weer eens water op het hoofd te kunnen voelen, als hij onder de douche stond. Wellicht ter compensatie leek hij nu een baard te laten staan.

Het is als Bekende Nederlander geen eenvoudige beslissing om afstand te doen van een pruik of toupet. Eigenlijk is er geen weg terug. De enige manier om te verhinderen dat je uitgelachen wordt, is het zelf zoeken van de openbaarheid en er lang en veel over praten voor het oog van de camera. Het was een van de opmerkelijkste nieuwsfeiten van dit weekeinde, al geneert het ook de kijker mogelijkerwijs dat hij zo nauw wordt betrokken bij andermans lichamelijk ongemak.

Willen we echt alle details weten van een transseksuele operatie, zoals die zondag in het programma Sophie op 3 (BNN) aan de hand van plastische tekeningen uit de doeken werden gedaan? Kennelijk is het onvermijdelijk in de relatie tussen exhibitionisten en voyeurs, die televisiemakers en -kijkers met elkaar onderhouden.

Paul de Leeuw wil een flink aantal kilo’s kwijt en brengt ons minimaal twee keer per week op de hoogte van zijn voornemen. Hij gaat weddenschappen aan met gasten en mensen in zijn publiek en praat erover met relevante experts als Erica Terpstra en Sonja Bakker. Zondag wist hij collega-presentator Prem Radhakishun te verleiden tot een belofte ook 15 kilo te vermageren. Het zal allemaal wel, maar de privébeslommeringen kregen een ontroerende dimensie in een gesprek met een 25-jarige anorexiepatiënte die nog maar 28 kilo weegt en elke avond bang is de volgende ochtend niet meer wakker te zullen worden. Het publieke pact dat zij op haar eigen initiatief met De Leeuw sloot om gezamenlijk hun eetdemonen te bestrijden, overtuigde als authentiek en relativerend.

Columnist Martin Bril schrijft in zijn stukjes in de Volkskrant ook over zijn ernstige ziekte. Hij doet dat discreet en mooi, zonder er doekjes om te winden. Zondag, in het steeds interessanter wordende Kunststof tv (NPS), droeg operazangeres Miranda van Kralingen een door Jan Rot vertaald lied van Schumann onverwacht op aan Martin Bril. Op de een of andere manier vond ik dat niet gênant, maar warm en genereus.