Dit keer een topeditie in Ahoy, wel met anticlimax

De droomfinale tussen Rafael Nadal en Andy Murray eindigde in een anticlimax.

De Schotse tennisser liep na zijn zege zonder een spoor van emotie naar het net.

Rafael Nadal maakte de 36ste editie van het ABN Amro World Tennis Tournament tot een groot succes, maar de hoofdprijs van 277.000 euro ging gisteren naar Andy Murray. De Spaanse nummer één van de wereld had een beenblessure en ondervond in de eindstrijd zoveel last dat hij tot grote teleurstelling van het publiek in het uitverkochte sportpaleis Ahoy de partij uit handen moest geven aan zijn Schotse uitdager: 6-3, 4-6 en 6-0. Het sierde Nadal dat hij na afloop met geen woord sprak over zijn kwetsuur, maar gewoon de credits gaf aan Murray. En passant maakte de wereldster ook Krajicek nog even gelukkig door het indoorevenement de hemel in te prijzen.

Nadal nam dit jaar voor de derde keer op rij deel aan het grootste Nederlandse ATP-toernooi. Nadat de 22-jarige Spanjaard zich in 2007 had teruggetrokken met een blessure en vorig jaar al in de tweede ronde werd uitgeschakeld, kon Krajicek alleen maar hopen dat Nadal dit jaar wel een Rafamania zou weten te ontketenen. De Nederlandse oud-winnaar van Wimbledon kreeg het vorige week woensdag dan ook even benauwd toen de Italiaan Simone Bolelli de eerste set pakte tegen de nummer één van de plaatsingslijst. „Ik kreeg het daar wel even warm van, maar gelukkig toonde Nadal dat hij een vechter is”, stelde Krajicek.

In de dagen die volgden voelde Krajicek aan alles dat ze met Nadal een absolute ster in huis hadden. „Toen we op een gegeven moment bekendmaakten dat er nog een aantal kaarten te koop waren, ontstond er een ware stormloop bij de kassa.” Ahoy was elke keer bomvol als de krachttennisser in actie kwam. Nadal rekende op gedreven wijze af met Grigor Dimitrov, Jo-Wilfried Tsonga en Gaël Monfils. De kwartfinale tegen Tsonga was achteraf de spectaculairste partij van het toernooi.

In de schaduw van Nadal plaatste Murray zich ten koste van achtereenvolgens Ivan Ljubicic, Andreas Seppi, Marc Gicquel en Mario Ancic voor zijn eerste finale in Rotterdam. Daarmee kreeg Krajicek de eindstrijd waar hij vooraf op hoopte. Maar wat de climax van de op één na best bezochte editie van het tennistoernooi in Rotterdam had moeten worden, eindigde in een deceptie.

Voor het eerst sinds 1984 – toen Ivan Lendl en Jimmy Connors in de finale van Ahoy stonden – streden de nummers één en twee van de plaatsingslijst om de hoofdprijs. Daar waar 25 jaar geleden een bommelding de slotdag verpestte, was het nu een blessure die voor een anticlimax zorgde. Vooraf vreesde Krajicek nog dat de aan een enkel geblesseerde Murray misschien niet tot het uiterste zou kunnen gaan, maar het was Nadal die aan het begin van de tweede set opeens noodgedwongen van speelstijl veranderde.

Nadal dacht in de aanloop naar de finale zijn knieklachten met een paar ontstekingsremmers te kunnen verminderen. Maar onder het toeziend oog van vrijwel de gehele selectie van voetbalclub AZ, werd duidelijk dat de publiekslieveling vrijwel geen moment zichzelf was. Zijn opslag was krachteloos en rennen ging bijna niet meer. Nadal kon niets anders doen dan elke bal zo hard mogelijk terugslaan. Deze alles-of-nietstactiek leverde niet alleen een paar spectaculaire punten op, maar was tot grote frustratie van Murray nog effectief ook. Nadal veroverde onder luid gejuich de tweede set.

Maar het bleken niet meer dan de laatste stuiptrekkingen van Nadal. De beslissende derde set ging in no time met 6-0 naar Murray, die daarmee zijn tweede officiële zege op rij behaalde tegen Nadal. Een half jaar geleden was de Schot na zijn gewonnen halve finale op de US Open uitzinnig van vreugde geweest, maar nu liep hij zonder een spoor van emotie naar het net om Nadal de hand te schudden.

Voor Krajicek betekende de teleurstellende finale weliswaar een tegenvaller, maar hij kon desondanks terugkijken op een succesvol toernooi. Na het topjaar van 2005, toen Roger Federer als winnaar op de boarding kwam, volgden in 2006, 2007 en 2008 drie magere jaren. Tal van topspelers die zich op het laatste moment afmeldden of vroegtijdig werden uitgeschakeld, zorgden voor imagoschade.

Het toernooi van 2009 werd gedragen door Nadal, die in de ogen van Krajicek misschien nog wel meer losmaakt dan Federer. „Federer is meer het type Pete Sampras en Nadal is vergelijkbaar met André Agassi. Hij brengt meer dan tennis alleen.” Krajicek weet één ding nu al zeker. Alleen met een winnende Nadal kan de editie van 2009 worden overtroffen.