'Van einzelgänger nu teamspeler'

Richard Krajicek (37) is directeur van het ABN Amro tennistoernooi. Hij is getrouwd met Daphne Deckers en heeft twee kinderen. „Eerst een sushi lunch met Rafael Nadal.”

Donderdag 5 februari

Het eerste dagboek dat ik in mijn leven bij ga houden begint met stilte voor de storm. Storm die vanaf morgen losbarst als ‘mijn toernooiweek’ in Ahoy begint. Vandaag zijn de activiteiten beperkt tot één interview met Tennis Week, een Amerikaans tennisblad. Verder is deze laatste dag voor mijn gezin, die ik de komende week niet veel zal zien. Vanaf vrijdag neem ik mijn intrek in het spelershotel. Enerzijds makkelijk omdat ik dan niet dagelijks op en neer naar huis hoef te rijden, anderzijds beter om continu in contact met de spelers te blijven.

Ik weet nog wel uit mijn eigen actieve tenniscarrière, hoe belangrijk aandacht vanuit een toernooi kan zijn. Het zijn vaak de kleine dingen die je laten beslissen om terug te keren naar een toernooi, terwijl je een toernooi waar je ‘slecht’ wordt behandeld graag links laat liggen. Bij het ABN AMRO World Tennis Tournament heb ik er daarom een gewoonte van gemaakt om de spelers persoonlijk welkom te heten, zodat ze weten dat ze op me kunnen rekenen als er iets is. In mijn hoofd ga ik daarom, ondanks mijn vrije dag, voor het laatst alle details van de komende week nog eens langs.

Vrijdag

Normaal sta ik altijd vroeg op om een uurtje te sporten, nu moet ik mij voor dag en dauw haasten naar de studio van Goedemorgen Nederland, waar ik een interview geef over het toernooi. Na een volgend interview met Daniël Dekker moet ik het toernooi even uit mijn hoofd zetten. ’s Middags vindt namelijk de jaarlijkse bekendmaking van de Sponsorloterij plaats, waarin bekend wordt gemaakt hoe hoog de bedragen zijn die de verschillende goede doelen zullen ontvangen. Voor mijn foundation een belangrijk moment in het jaar.

Om sport in achterstandswijken te stimuleren is geld onontbeerlijk. De jaarlijkse bijdrage van de Sponsorloterij is voor ons daarom een zeer belangrijke bron van inkomsten. Het uiteindelijke resultaat is geweldig. De foundation mag dit jaar maar liefst 395.000 euro bijschrijven, waarmee wij weer nieuwe en bestaande speelvelden een impuls kunnen geven.

Op het moment dat ik in de auto stap om naar Ahoy te rijden gaat mijn telefoon. Het is de manager van Rafael Nadal, Carlos Costa. Een kort moment van schrik. ‘Het zal toch niet’, flitst er door mijn hoofd. Carlos stelt mij lachend gerust ‘Don’t worry my friend, I just wanted to let you know at what time we arrive on Sunday.’

Het blijft in de hele organisatie altijd een punt van zorg, ook al is het alweer drie jaar geleden dat de hele wereldtop op het laatste moment afhaakte voor het toernooi. Af en toe steek ik met deze angst overigens zelf de draak, door op momenten waar veel betrokkenen bij de organisatie samen zijn, even onze perschef apart te roepen. Wij gaan dan samen in een hoek serieus staan praten, ondertussen de reacties van onze collega’s volgend. Je voelt hoe alle gesprekken stilvallen en iedereen naar ons begint te kijken. Uiteindelijk lopen wij lachend terug en haalt iedereen opgelucht adem. Het grappige is dat, hoe vaak wij dit ook doen deze dagen, de reactie altijd hetzelfde blijft.

´s Avonds is de loting voor het enkelspel. Voor het eerst een licht moment van stress, omdat dit immers bepalend is voor het toernooi. De loting pakt redelijk goed uit. De topspelers krijgen relatief eenvoudige tegenstanders, waardoor een herhaling van vorig jaar uitgesloten lijkt.

Toen hadden wij immers nauwelijks afzeggingen, maar kon ik op donderdag alsnog afscheid nemen van alle topspelers. Een eerste blik op het schema geeft mij het vertrouwen dat er dit jaar zeker een paar toppers tot het eind mee kunnen strijden.

Zaterdag

Het kwalificatietoernooi van het ABN AMRO World Tennis Tournament is van start gegaan en voor mij persoonlijk bestaat deze dag uit het ontwarren van een soort Gordiaanse knoop. Het speelschema voor de eerste dagen moet immers samengesteld worden. Van alle spelers die naar het toernooi komen inventariseer ik de gewenste speeldagen. Op basis hiervan wordt het schema tot en met woensdag opgesteld. Hierin moet bovendien rekening gehouden worden met spelers die in het dubbelspel spelen, omdat zij niet te snel achter elkaar uit willen en kunnen komen.

Ik zou de rest van het dagboek makkelijk kunnen vullen met alle opties die de revue passeren in deze bespreking, maar uiteindelijk komen we er uit. Davydenko op maandagavond, Murray op dinsdagavond en Nadal op woensdagavond. Een droomschema voor ieder toernooi.

Zondag

Eerst een uitgebreide ronde door ons nieuwe VIP-dorp. Ik weet van mijzelf dat ik dit niet eerder in de week moet doen, omdat dit me slechts onrustig maakt. Het compleet nieuwe ontwerp maakt grote indruk. Uiteraard heb ik alle schetsen maanden geleden al gezien, maar het is ongelofelijk hoe Ahoy in een prachtige tennisstad wordt omgetoverd.

De eveneens nieuwe banen worden ondertussen volop gebruikt voor trainingen, dus ’s avonds een rondje langs de spelers om de eerste indrukken te vernemen. Gelukkig zijn de meningen positief. De keuze voor baansoort en bal heeft goed uitgepakt.

Aan het eind van de middag arriveert hij dan eindelijk in Rotterdam. Rafael Nadal, de nummer één van de wereld. Hoe groot zijn status inmiddels is, verbaast mij iedere keer weer. Alle andere toppers kunnen redelijk geruisloos naar Ahoy komen, voor Nadal melden zich meerdere televisieploegen en fotografen om alleen maar zijn aankomst te filmen.

’s Avonds tref ik hem na zijn training. We praten een beetje bij en spreken af dat we ergens in de week een keer sushi gaan eten in het VIP-dorp. Dat is afgelopen jaar eigenlijk een gewoonte geworden en blijkbaar bevalt het hem.

Terug in het hotel overdenk ik de aanloop van het toernooi. Het is echt ongelofelijk. Alle spelers zijn er, op de paar na die nog ergens een finale speelden en later arriveren, en er is nog niet één afmelding. We gaan in ieder geval op de best mogelijke manier van start. Ik heb er zin in!

Maandag

We zijn begonnen. Met nadruk zeg ik wij, omdat ik wil benadrukken dat dit 36e ABN AMRO World Tennis Tournament uitsluitend tot stand kan komen door uitstekend teamwork met mijn collega’s van Ahoy en ABN AMRO. Soms verbaast het mij zelf nog, hoe snel ik van de einzelgänger die een proftennisser per definitie is, ben veranderd in een teamspeler. Het is mij echter al snel duidelijk geworden hoe belangrijk samenwerken in een evenement van deze omvang is.

Een ander punt dat voor mij anders is geworden, is de omgang met de media. Als speler werd ik zeer goed beschermd en kon ik vaak een redelijk afstandelijke positie innemen. Nu heb ik in één dag maar liefst negen interviews, variërend van het NOS Journaal tot Zappsport. Niettemin ga ik ’s avonds tevreden naar het hotel. Het was eigenlijk een hele ontspannen eerste dag, ondanks de drukte die erbij hoort.

Dinsdag

Ik sta ’s ochtends vroeg op om eerst even een uur te sporten. Voor mij blijft dit, ondanks de lange dagen deze week, de beste manier om de dag te beginnen. Na aankomst in Ahoy informeer ik eerst even naar de kaartverkoop. De aantallen zijn geweldig. We gaan over de 100.000, voor mij een teken voor een succesjaar.

Hierna ontmoet ik mijn Personal Assistant voor één dag. Voor mij de eerste uitkomst van de campagne waarin Jan Siemerink en ik de afgelopen maand mochten ‘schitteren’.

Na haar rondleiding gaat mijn telefoon. Het verzoek verbaast niet alleen haar, maar ook mijzelf. Rafael Nadal heeft aangegeven dat hij op één voorwaarde een signeersessie wil doen. Eerst een sushi-lunch! Uiteraard ga ik op zijn grap in. Nadat hij met Esther Vergeer een balletje heeft geslagen in het kader van het nieuwe Wheelchair Tournament, lunchen we. We hebben een ontspannen lunch, totaal anders dan de handtekeningensessie die hij daarna doet. Ik heb nog nooit zoveel mensen rondom het podium gezien.

’s Avonds gaat Andy Murray de baan op. Andy heeft er zin in en wil de verrassing door Robin Haase van een jaar eerder rechtzetten. Ondanks de sterke tegenstander Ljubicic, die al twee keer in de finale stond in Ahoy, wint hij makkelijk. Daarmee blijft mijn week voorlopig ook makkelijk.

Woensdag 11 februari

Een belangrijke dag voor het toernooi en voor mijzelf. Vanavond een uitverkocht huis voor de wedstrijd van Nadal. Gelukkig heb ik tijdig drie plaatsen weten te reserveren voor Daphne en de kinderen, die ik voor het eerst in bijna een week weer zal zien. Ondanks hun aanwezigheid voel ik de hele dag spanning. Het is opnieuw compleet anders dan wat ik als speler voor een wedstrijd voelde. Nu kan ik immers slechts vanaf de zijlijn toekijken en hopen.

Na een extreem spannende partij kan ik met een goed gevoel dit dagboek afsluiten. Nadal blijft er in, net als Tsonga, Monfils en Murray. Als we op deze manier ook de rest van de week doorkomen, was het een mooi weekje voor een dagboek.