Toen kwam er uit de bosjes een jongen die schoot

Voor Wendy is de auto een ‘hangplekkie’. Daar vond de politie een pistool na een schietpartij. Dit is dus het wapen waarmee is geschoten, zegt het OM. Maar wat is het bewijs?

Die ouders. Die arme ouders. Hun mondhoeken kunnen niet nog verder naar beneden. Ze nemen zwijgend plaats achter het glazen scherm dat hen van hun dochter en de rechter scheidt. De doffe paniek in hun ogen. Hun dochter, een gangstermeisje?

Wendy is 22 met hier en daar een tatoeage. Een klein meisje, fulltime pompbediende bij een tankstation, in zwart leren jack. Zonder strafblad. Met een auto en een vriend met een behoorlijk strafblad. En zo is de ellende eigenlijk begonnen. In haar auto, onder de bijrijdersstoel werd gevonden: een busje pepperspray, een boksbeugel en een pistool. Die spullen zijn niet van haar, zegt Wendy. Alleen die pepperspray, die had zij ooit gekocht. Zijn die spullen dan van Andy, haar vriend? Nee, zegt Wendy. Tuurlijk heeft ze hem dat ook gevraagd. En hij zei van niet. Wie heeft ze dan in haar auto gelegd? Wendy heeft, zegt ze, geen flauw idee.

Terloops laat ze iets los over haar sociale leven. Een leven dat zich afspeelt in en rond haar auto, het ‘hangplekkie’, zoals zij het noemt waar ze met bekenden en onbekenden samenkomt om gezellig wat te drinken.

Zo ook die avond, de avond waarop er volgens Wendy een heleboel tegelijk gebeurde. Het was dus gezellig. Mohammed, een van haar vrienden, werd misselijk en ging in haar auto zitten om bij te komen. Ze is er nog even naast gaan zitten. Tot hij begon te braken. Toen is ze uitgestapt. En toen kwam er, ineens, uit de bosjes een jongen die begon te schieten. Met een pistool. Nee, die jongen kende ze niet. Hij had een Turks of Marokkaans uiterlijk. En toen ging het heel snel. De politie kwam, vond in haar auto de wapens, en zij werd in de boeien afgevoerd naar het bureau.

De advocaat in rechter Van Zutphen wordt wakker. Is er, vraagt ze aan de officier, gekeken of er met dat wapen dat in de auto werd gevonden ook is geschoten die avond? Nee, daar is niet naar gekeken. Zijn er dan soms vingerafdrukken genomen van het pistool? Dan weet je namelijk wie het pistool in handen heeft gehad. Ook niet? Ja, er zijn wel schiethanden afgenomen. Bij Wendy. De politie heeft gecontroleerd of er soms schotresten op haar handen of kleren zaten. Dat was niet het geval.

Er is geen bewijs dat het pistool in de auto van Wendy was. Er is zelfs geen bewijs dat er met dat pistool is geschoten. Het enige wat de officier van justitie aannemelijk kan maken, is dat Wendy wist dat het pistool er lag. Want dat is namelijk ook strafbaar.

De officier zegt dat ze Wendy’s verhaal niet gelooft en wel hierom: Wendy zei dat ze de jongen die uit de bosjes kwam niet kende. Maar uit verklaringen van haar vriendengroepje blijkt dat Andy hem wél kende. Die zou zijn naam hebben genoemd, Erkan, en nog gezegd hebben dat-ie even normaal moest doen. Volgens de officier weet Wendy meer dan ze zegt, en kent ze die Erkan wél. En dus gaat ze ervan uit dat het wapen dat in haar auto lag, het wapen is waarmee geschoten is, en dat Wendy wist dat het er lag. En bovendien is niemand van de vriendengroep tegen de politie begonnen over een wapen in Wendy’s auto. Ze eist 120 uur werkstraf.

Pardon? De advocaat van Wendy blijft er bijna in. Luister nog even mee naar de redering van de officier: Als Andy de schutter kende, dan kent Wendy hem ook en dus is het wapen in haar auto het wapen waarmee geschoten is. Er is, zegt advocaat Balemans, te veel mogelijk. Het pistool kan van Andy zijn, van de brakende Mohammed, van de schutter zelf die het misschien heeft weg willen moffelen. Of van een omstander. En meestal, zegt hij, vertellen die niet uit zichzelf waar ze hun wapens leggen. Hij vraagt de rechter om vrijspraak voor Wendy. En anders, als het nog kan een jaar na dato, om alsnog het onderzoek te doen naar vingerafdrukken en schotresten.

De rechter gaat even weg om na te denken. De ouders van Wendy leven weer op. Hij tegen haar: je bent helemaal rood. Zij tegen hem: moet jij zeggen. Samen tegen de advocaat: je bent een kanjer.

De rechter komt snel terug. De politie heeft steken laten vallen, de officier trekt te vergaande conclusies vindt ze. Ze geeft Wendy een boete van 125 euro. Voor het busje traangas.