Vasalis interviewde liever zichzelf

De interviewer vraagt aan Vasalis: ‘Hoe komt het, dat je zo weinig gepubliceerd hebt?’ De dichteres antwoordt: „Omdat ik er niet tegen kan als iets niet goed is en omdat ik veel schrijf wat niet goed is. Dat ik blijf schrijven is een kwestie van lijfsbehoud. Ze zeggen altijd dat je in de sneeuw niet moet gaan zitten want dan ga je dood. Je moet blijven lopen, zeggen ze.”

Het is een ongewoon direct antwoord. Maar om te beginnen: een interview met Vasalis? Kan dat? Bestaat dat? Van haar is maar één interview bekend, met P.H. Ritter, dat ze in 1947 per ongeluk gaf omdat Vasalis, die werkte als psychiater, dacht dat Ritter een patiënt was.

Vandaag is het precies honderd jaar geleden dat de best gelezen dichteres van Nederland werd geboren. Vasalis (1909-1998) is de schrijfster van onvergetelijke gedichten als ‘De idioot in het bad’, ‘Afsluitdijk’ en ‘Tijd’ („Ik droomde dat ik langzaam leefde...). Later dit jaar verschijnt haar biografie, van Maaike Meijer. Bovenstaand fragment is uniek: een interview dat Vasalis met zichzelf hield, in 1962 in haar dagboek.

Na drie bundels, gepubliceerd in 1940, 1947 en 1954 bleef het stil. Pas na haar dood werden de gedichten die ze schreef alsnog gepubliceerd. Uit haar brieven en dagboek blijkt dat ze in beslag werd genomen door haar kinderen en moeder en haar werk.

Over de gedichten die ze in de spaarzame vrije momenten maakte, oordeelt ze hard. „Ik heb wel een nieuwe bundel, maar ook daar heb ik nu al zo’n weerzin tegen, dat hij blijft waar hij is.” Ze schrijft ook dat haar oude werk haar „onbeschrijfelijk de keel uithangt”.Over haar blokkade wilde criticus Hans Gomperts haar op tv interviewen. Vasalis weigerde en deed het interview zelf.

Na een vraag of tien, zegt ‘G’: „Zullen we dit maar stoppen?” Waarop de ‘Ik’ zegt: „Ja. Ja!”

Lees het hele interview van Vasalis met zichzelf in het Cultureel Supplement, p. 6