Dj's NASA mixen voorgekookte les

Pop: NASA. Gehoord: 12/2 Melkweg Amsterdam. * *

Een waar kunststuk, dat levert het duo NASA op hun vandaag verschenen debuutalbum The Spirit Of Apollo. Op vette beats brengen ze een onwaarschijnlijke club van beroemde Amerikaanse artiesten samen, met rappers en rockers in alle kleuren en maten.

Tom Waits en Kool Keith bieden tegen elkaar op met gruizige zang en rap, David Byrne neemt het op tegen Chuck D, Santogold en M.I.A meten hun krachten met Kanye West en de halve Wu Tang Clan. Het resultaat ontstijgt de afzonderlijke genres, op een weergaloze plaat die bewijst dat hiphop volledig geïntegreerd is in het Amerikaanse popspectrum.

DJ/producers Sqeak E. Clean en Ze Gonzales noemen zich NASA (North America/South America). Het ruimtevaartthema komt terug in hun astronautenuniformen, zonder helmen maar met petje en een wollen muts. Zo rijk aan afwisseling als hun cd is, zo armoedig was het optreden dat ze gisteren gaven. Achter twee laptops draaiden ze een voorgekookt lesje af, waarbij ze wilde gebaren maakten en soms eens nadrukkelijk aan een filterknopje draaiden. Twee dansende clowns in cycloop- en kikkermasker maakten er een kindervoorstelling uit de Efteling van.

Een deejay die tegenwoordig nog met Another brick in de wall van Pink Floyd durft te komen, zou op veel plekken weggehoond worden. NASA kwam er mee weg omdat ze het lied begroeven onder een lomp elektronisch ritme, zoals ze nummers van James Brown en Smokey Robinson hopeloos verminkten met een toegevoegde mokerbeat.

In een zaal die niet warm wilde worden omdat de airconditioning op de maximale stand was blijven steken, bracht NASA vervormde dansmuziek die de nieren liet trillen. Zo nu en dan dook er een flard op van hun album, waarmee het meteen een stuk oorspronkelijker klonk dan het overige deejaywerk.

Nirvana mengen met een computerbeat, dat moest nu maar eens verboden worden.