Er is altijd wel ergens een zeepbel

Nu de financiële crisis al meer dan achttien maanden duurt, zeggen sommige waarnemers dat het dieptepunt wellicht is bereikt. Maar zelfs behoedzaam optimisme is moeilijk te rijmen met wat bedrijven zeggen en doen.

Weliswaar blijkt uit sommige recente onderzoeken onder bedrijven – in de Verenigde Staten, in de eurozone, in Engeland en in China – dat het vertrouwen weer toeneemt, zij het vanaf een abominabel laag niveau. De Baltic Dry Index van scheepvaarttarieven is verdubbeld, hoewel hij nog steeds 90 procent lager staat dan de piek in mei. Goldman Sachs zegt dat zijn Global Leading Indicator (GLI) erop duidt dat „een trog in de mondiale conjunctuurcyclus in zicht kan zijn”.

Maar de kredietcrisis blijft zich met een tragische voorspelbaarheid ontwikkelen. De Italiaanse jachtenbouwer Ferretti, die model stond voor de makkelijk verworven rijkdom en de terloopse kredietverleningspraktijken uit de bloeitijd van de kredietmarkten, heeft een rentebetaling over zijn overnameschulden geschrapt, aldus Bloomberg. Hammerson, een Britse vastgoedontwikkelaar, kondigde gisteren een claimemissie aan. En het Duitse Schaeffler verzet zich tegen een opsplitsing, na veel schulden op zich te hebben geladen om de controle te verkrijgen over Continental, een andere zwaar in de schulden geraakte Duitse producent van auto-onderdelen.

Dit is een mondiale crisis. De grootste prijsstunter onder de Indiase supermarkten, Subhiksha Trading Services, had dit weekeinde te kampen met wijdverbreid vandalisme, nadat het geld op was om het beveiligingspersoneel mee te betalen. Het bedrijf heeft naar verluidt toegegeven „niet op tijd aandelenkapitaal te hebben binnengehaald”. In het Verre Oosten is het lijden aan de orde van de dag. De Japanse autoproducent Nissan verwacht grote verliezen en de Koreaanse elektronicafabrikant LG waarschuwt dat de omzet, uitgedrukt in dollars, dit jaar 20 procent lager zal uitvallen.

Slecht nieuws zal uiteraard blijven binnenstromen, tot een flinke tijd nadat het diepste punt van de recessie is gepasseerd. Misschien hebben we dus inderdaad het ergste nu bijna gehad. Maar een waarschijnlijker interpretatie van de minder slechte onderzoeksresultaten is dat het tempo van de inzinking is vertraagd. Na het faillissement van Lehman Brothers in september zijn de kredietmarkten bevroren en veranderde een bescheiden groei van het bruto binnenlands product opeens in een scherpe daling. Die daling zou zich nu wel eens in een kalmer tempo kunnen voortzetten.

Maar of de tijden nu aardedonker zijn of slechts heel erg stormachtig, er zijn altijd kansen om geld te verdienen, al is het van bedrijven die onder druk staan. Private-equityfirma’s die zijn gespecialiseerd in bedrijfsovernames kijken watertandend naar de portefeuilles van banken met weinig kapitaal, die proberen zoveel mogelijk bezittingen te verkopen. En Frank Quattrone, de voormalige bankier van Crédit Suisse wiens naam voor eeuwig verbonden zal blijven aan de excessen van de bloei van de technologiesector, breidt zijn adviesfirma in Londen uit. Hij verwacht een storm van technologiefusies. Zoals men zegt: er is altijd wel ergens een zeepbel aan het ontstaan.

Christopher Hughes

Vertaling Menno Grootveld

Voor meer commentaaruit Londen:www.breakingviews.com