IJle poppenstem

Niet iedereen vond haar stem mooi, maar met haar stijl trok jazz-zangeres Blossom Dearie volle zalen.

Haar kinderlijk klinkende, zachte meisjesstem riep zowel weerstand op als bewondering. De meningen waren verdeeld over haar poppige maar altijd onberispelijk gebrachte zang. Ze had gevoel voor swing, timing en humor, te horen in bijvoorbeeld de song I’m Hip. De Amerikaanse vocaliste en pianiste Blossom Dearie was met haar vrolijke, delicate stijl een van eigenzinnigste zangeressen van haar generatie. Dearie overleed zaterdag op 82-jarige leeftijd in haar slaap, thuis in New York.

Ze was een opmerkelijke jazz- en cabaretartieste die met een ongeëvenaarde stijl volle zalen trok. Later werd ze een soort cultfiguur in het New Yorkse muziekleven.

Vanaf haar verhuizing naar New York speelde Blossom Dearie (wat haar echte naam was) piano in clubs en zong ze in diverse groepen, zoals bijvoorbeeld The Blue Flames. In Parijs zong ze bij the Blue Stars met wie ze Lullaby in Birdland tot een hit maakte. De zes albums die ze voor het jazzlabel Verve in de jaren vijftig opnam, o.a. Give Him the ooh-La-La (1957) en Once Upon a Summertime (1958), worden beschouwd als klassiekers. Een van haar bekendste albums was het popgeoriënteerde May I Come In? (1964). Zelf beschouwde ze haar werk in de Londense jazzclub Ronnie Scott, vanaf 1966, als het beginpunt van haar carrière. In 1974 richtte Blossom Dearie haar eigen label op, Daffodil Records.

Rectificatie / Gerectificeerd

Correcties en aanvullingen

Blossom Dearie Bij het artikel IJle poppenstem (9 februari, pagina 6) over het overlijden van jazz-zangeres Blossom Dearie stond een foto van haar collega Anita O’Day.