Divers beleggen

Koemarkt Securities komt eens per maand bij elkaar in gebouw Concordia aan de Koemarkt in Purmerend. Bijna tien jaar geleden werd de club opgericht door Frits Janssen, die in die tijd bij Aegon werkte en opties kreeg. „Daar wilde ik graag meer van weten en dan is een studieclub leuker dan alles in je eentje uitzoeken.”

De club telt 12 leden, onder wie een paar vaders met hun zonen. Omdat die zonen als studenten niet veel geld konden missen, is er een participatiesysteem bedacht voor elke beurs. De leden kopen maandelijks 1, 2, 3 of 4 participaties van 10 euro per stuk.

De zoon van Janssen is geen lid, maar heeft als werknemer van ABN Amro wel verstand van geldzaken. Hij zit als adviseur bij de vergaderingen, samen met een andere expert die bij een optiehandelshuis werkt. Ook komen er weleens gastsprekers.

Na al die jaren heeft de club een vermogen van ruim 38.000 euro. Een poosje geleden was dat meer, maar die verliezen komen volgens Janssen niet alleen door de kredietcrisis. „We hebben aandelen Vivenda Media, wat ooit Newconomy was. Die kochten we voor 3,50 euro, maar die staan al meer dan twee jaar op 5 cent. Hetzelfde geldt voor Commodore Instruments. Daarvan kochten we er 3.000 voor 70 cent en nu zijn ze 4 cent waard. We houden die aandelen gewoon vast, ook al weten we dat ze nooit meer zullen stijgen.” Omdat de leden vooral willen leren, verzinnen ze iedere keer iets nieuws. Deze week besloot de club om zich in obligaties te verdiepen. Ook wordt gehandeld in zogeheten trackers, beleggingsproducten die de index volgen. „In het buitenland zijn trackers populair, maar in Nederland hoor je er zelden iets over. Banken zien liever dat je aandelen koopt, want aan trackers verdienen ze bijna niets.”

De trackers van Koemarkt Securities volgen de AEX. „Toen we ze in november kochten, stonden ze op 257 euro. Als ze 20 procent stijgen verkopen we ze weer.”

Een andere goede investering is het zilver, dat ze onlangs kochten. „Daarmee staan we al ruim 12 procent in de plus. Het is een raar idee, want het is gewoon metaal dat in de kluis ligt bij een Zwitserse bank. Als het zilver het viervoudige waard is van wat wij betaald hebben, gaan we met z’n allen naar Zwitserland om het op te halen.”

Wilma van Hoeflaken