Lijstenmaker vermoordt schilderes ? of toch niet?

Sophie Hannah: The Other Half Lives. Hodder & Stoughton, 552 blz. € 17,95

De jury van de Gouden Strop sprak er al schande van: de manier waarop uitgevers het thrillergenre behandelen. Ten eerste wordt werkelijk iedereen de lucratieve thrillermarkt opgeduwd; zelfs coryfee John Banville schrijft inmiddels onder pseudoniem (matige) thrillers.

De tweede misser is de houding van de redacteuren die het manuscript tijdens het schrijven onder ogen krijgen. Hun instrument van keuze zou een zaag moeten zijn; het is een wals. Thrillers kunnen blijkbaar niet dik genoeg zijn.

Dichteres Sophie Hannah betrad enkele jaren geleden de markt voor psychologische thrillers met buitengewoon goede en zieke schetsen van menselijk bederf. Haar nieuwe en vierde thriller, The Other Half Lives, is tweemaal zo dik als de voorgaande en nog steeds van relatief hoog niveau. Maar helaas tweemaal te dik.

Detectives Charlie en Simon, bekend uit de vorige boeken, krijgen te maken met de intrigerende lijstenmaker Aidan en zijn getikte vriendin Ruth. Aidan heeft aan Ruth de moord op de briljante schilderes Mary Trelease opgebiecht, een bekentenis die vreemd genoeg nog schokkender wordt als blijkt dat Mary springlevend is en nog nooit van de lijstenmaker heeft gehoord.

De manier waarop deze informatie tot de lezer komt, is mooi opgebouwd: de driehoek Aiden-Ruth-Mary wordt onthuld in subtiele flashbacks die bijna ongemerkt met het heden worden vervlochten. De lezer jongleert moeiteloos met deze verschillende lagen tijd, die doen denken aan de films 21 Grams of de tv-serie Lost – een proeve van Hannahs talent. Deze non-lineaire aanpak voegt ook echt iets toe, want de bizarre situatie wordt tegelijkertijd helderder en obscuurder door de informatie die uit de verschillende verledens doorsijpelt. Vooral de horror van een tuinarchitect die ooit werd gestenigd met kiezels uit zijn eigen ontwerp en die zelfs gedwongen werd deze op te eten, opent vergezichten op de perverse verbanden tussen de levens van de hoofdpersonen. ‘It’s sick, but life is sick’, aldus een van hen. Het is een mooie samenvatting van het boek.

Het slechte nieuws is de tot een reuzenpannenkoek uitgerolde verlovingsperikelen van detective Charlie en haar collega Simon, hun verplichte conflicten met superieuren en de onvermijdelijke verdenking van Interne Zaken dat ze op onfrisse wijze betrokken zijn bij de niet-moord op kunstenares Mary Trelease. Al dat geleuter staat de rest van het verhaal ernstig in de weg. Maar die rest, the other half, leeft inderdaad.