Liederen voor de bankiers

Het is een automatische reflex geworden. Zeg bankiers, zeg bonus en het koor roept direct „Schande!”

Een stukje op een voorpagina in een krant over dubbele bonussen bij ABN Amro. Het koor zingt: „Zijn die bankiers nu helemaal van de pot gerukt.”

Politici stellen direct Kamervragen. Het gaat namelijk wel over een bank die in overheidshanden is. Het koor juicht: „Het zijn wel onze belastingcenten.”

Eigenlijk zijn bankiers net mensen. Ze maken afspraken met hun werkgever, halen hun doelen en willen daar conform de afspraken voor betaald worden. Zeker als ze in een collectief arbeidscontract zijn vastgelegd. Het koor schreeuwt uitzinnig: „Maar jullie hebben wel deze crisis veroorzaakt. Daarvoor moeten jullie boeten.”

Slechts een deel van die bankiers zit op afdelingen die lijden. Anderen gaan gewoon door met goed presteren. Hard werken en winst maken, zoals altijd. Ze lijken wel gek. De slimste jongens vinden het niet erg om werkweken van 70 of 80 uur te draaien in dealingrooms en saaie kantoren. De materiële welvaart maakt veel goed, maar die raken ze nu kwijt.

Die bankiers gaan maar weer eens over het leven nadenken. Kunnen ze elders meer geld verdienen? Financiële kennis is ook buiten de banken gewenst. Daar staan bonussen ook onder druk, maar minder. Het koor roept: „Zakkenvullers.”

Of is het tijd om een wending te maken in hun leven? Ook eens iets goeds doen voor de samenleving. Met de financiële kennis bedrijven helpen die groot willen worden in duurzaamheid. Of als knappe kop eindelijk de wetenschap in. Een paar toppers van zakenbank Merrill Lynch zijn de afgelopen weken begonnen als hoogleraar op universiteiten als Harvard. Het koor roept: „Hoera, doen ze eindelijk nuttig werk.”

Banken zitten met een probleem. Ze zitten in crisis en moeten zich snel heruitvinden. Ze zitten met de meest ingewikkelde producten opgescheept, waarvoor ze nog een oplossing moeten verzinnen. Daarvoor hebben ze de slimme jongens en meisjes hard nodig. Maar die lopen weg als hun beloning wordt teruggedrongen.

Banken die de overheid niet als kapitaalverschaffer hebben, lachen zich rot. Of banken in landen zonder beloningsrestricties. Topman Joseph Ackermann van Deutsche Bank (geen overheidssteun) zei gisteren dat de salarisbeperking die president Obama heeft aangekondigd bij Amerikaanse banken die overheidssteun hebben gekregen, goede mogelijkheden biedt aan zijn bank om talent aan te trekken. De enige internationale arbeidsmarkt is juist die van bankiers.

Ackerman gaf zo een tip aan elk land dat een financiële hoofdstad wil hebben. Zoals Nederland nog steeds met zijn Holland Financial Centre. Laat alle beperkingen op salarissen en bonussen varen. Moet je eens zien hoe snel ‘the best and the brightest’ in Amsterdam zitten. Het koor zingt: „Wij bouwen onze welvaart wel met windmolens.”

Daan van Lent