Grappig spelen dat je wordt vermoord door je moeder

Ze kenden elkaar niet, de kinderen die de toneelbroertjes van Medea spelen. Maar sinds de voorstelling door het Noord Nederlands Toneel zijn ze goed met elkaar bevriend geraakt.

Yannai de Keizer en Cor Langerak wonen in Amsterdam. Yannai zit op de Montessorischool en is negen jaar, Cor is een jaar jonger en volgt de Derde Daltonschool. Op school krijgen ze veel toneellessen.

Vinden ze het eng om in een toneelstuk te spelen waarin hun moeder, de tovenares Medea, haar twee kinderen vermoordt? Nee, eng vinden ze het niet, wel „grappig”. Yannai zegt: „Bij de voorstelling zag ik dat mijn moeder huilde, en ook haar vriendinnen. Dat is wel grappig. Mensen kopen een kaartje, ze gaan naar het stuk kijken dat ze al kennen, en moeten toch huilen.”

Yannai en Cor zijn twee kinderen van de zes die door regisseur Ola Mafaalani van het Noord Nederlands Toneel gevraagd zijn mee te doen aan de Griekse tragedie Medea. Ook Julius van der Laan, Rob Stefano, Guus Hak en Tim Alejandro Roosjen spelen de kinderen. Ze dragen op het toneel een pyjama, ze spelen met lego en aan het slot vergiftigt Medea, gespeeld door Malou Gorter, haar eigen zoontjes. Cor zegt: „Ik wil altijd graag toneelspelen. Het is leuk om iets te bedenken, wat je zelf moet doen. Vorige keer speelde ik op school een koning. De eerste keer dat Ola tegen ons vertelde wat het is om acteur te zijn, gooide ze een glas water leeg op de grond. Ze zei: ‘Acteurs mogen alles.’” Yannai valt hem bij: „Als je toneelspeelt hoef je geen moeilijke sommen te maken, je moet wel veel lezen. Dat vind ik het leukste wat er is.”

De eerste keer dat Cor en Yannai en de andere kinderen een stukje toneel moesten spelen voor Ola Mafaalani moesten ze heel erg goed doen alsof ze dood zijn. Cor: „We moesten nepdood zijn. Dus heel erg slap hangen, armen langs je lichaam en je hoofd helemaal wiebelend en los. Dat is best eng. Malou bakt pannenkoeken voor ons waarin ze vergif doet. Ze strooit er heel veel poedersuiker overheen. Dat vind ik vies. We mogen van tevoren niet teveel eten, want de pannenkoeken zijn heel dik.”

De vader en moeder van Yannai en Cor hebben de kinderen over het toneelstuk verteld. Yannai zegt dat ze Medea niet zo goed begrijpt als ze haar kinderen doodt: „Medea wil haar man Jason pijn doen. Jason gaat trouwen met een mooie prinses. Medea is boos en verdrietig en verliefd tegelijkertijd. Ze maakt de prinses dood en ook haar eigen kinderen. Aan het slot heeft ze helemaal niets meer. Dus ze doet zichzelf ook veel pijn.”

De toneelbroertjes vinden dat regisseur Ola ook weleens „flauw” doet: ze gaat hen kietelen als ze aan het eind slap en schijndood in de armen van hun vader Jason hangen. Cor vindt het ergste als Medea op haar knieën gaat smeken of haar man niet bij haar weg wil gaan. En Yannai vraagt zich aldoor af waarom „toneel echt moet zijn, terwijl je toch weet dat het helemaal niet echt is”. Als Cor of Yannai zenuwachtig zijn voordat de voorstelling begint, komt dat omdat ze geen fouten willen maken: niet te veel lawaai maken met de legosteentjes of opeens de beslagkom omschoppen. Ze verheugen zich, net als hun echte moeders, op de voorstelling die ze behalve in Amsterdam of Rotterdam helemaal in Zwitserland gaan spelen, in Winterthur. Yannai en Cor zeggen tegelijkertijd: „We gaan met z’n allen op reis. In het Duits klinkt de voorstelling heel anders. Het is net of we helemaal opnieuw moeten beginnen.”

Medea van Euripides door het Noord Nederlands Toneel. Regie: Ola Mafaalani. Tournee t/m 28/3. Inl.: www.nnt.nl