'Dat geklaag is onnodig'

Terwijl de grote veilingen in New York en Londen weer zijn begonnen, kijken de Nederlandse veilinghuizen vooruit naar het nieuwe seizoen. Ze zijn geschrokken van de ontslagen bij Sotheby’s en Christie’s in Amsterdam, maar hebben vertrouwen dat ze het zullen redden. Of zien juist kansen om fors te groeien.

Directeur-eigenaar Talita Teves van Amsterdam Auctioneers Glerum verwacht geen negatieve gevolgen van het inkrimpen van de grote twee. „Hoewel het gezonder voor de markt is als op diverse plekken meubels en schilderijen worden geveild.”

Wim Duiveman, directeur van Venduehuis der Notarissen in Den Haag, zag in 2008 zijn omzet 15 procent dalen. „Er werd minder hoog geboden en er zijn marktverschuivingen: wat men vroeger breed begeerde, wordt nu maar door een klein publiek mooi gevonden. Groot meubilair en restauratieobjecten liggen moeilijk. Alles moet appelleren aan de smaak van nu.”

Directeur Richard Hessink van het Nijmeegse Hessink’s Auctions breidt het aantal veilingen dit jaar uit van drie tot twaalf en opent in oktober een filiaal in Moskou. Geklaag over de kredietcrisis vindt hij een flauwe smoes. Zijn wapenveiling in december was een groot succes. Omzetverlies ligt volgens hem aan de gebrekkige pr en marketing. „Antieke meubels gaan al jaren slecht en wie, zoals vorig jaar het Amsterdamse veilinghuis De Zwaan, adverteert met een Ming-schotel voor 500 euro, neemt zijn werk niet serieus. Zo’n schotel van 50 centimeter brengt tussen de 5.000 en 7.000 euro op. Die lage schatting tast de status aan, dan wordt kunst een gebruiksartikel.”

Volgens Hessink is de handel internationaal solide. De vertrouwde kunst uit 17de, 18de en 19de eeuw gaat nog steeds goed. „En er zijn altijd mensen met geld. Ook onder de nieuwe winnaars zijn kunstliefhebbers. ”

Talita Teves van Glerum is positief over het komende jaar. „Al zal met name heel modern en contemporain werk waarschijnlijk minder goed verkopen. Maar dat biedt ruimte voor de meer gevestigde kunsten en antiquiteiten.”

Bij Glerum stagneerde eind vorig jaar de groei zodat het resultaat ongeveer gelijk was aan 2007. Voor 2009 vertrouwt Teves op haar vaste klantenkring van kopers en verkopers. „Loyaliteit sleept ons er doorheen.” Volgens haar zijn er nog genoeg particulieren die graag een schilderij voor boven de bank willen hebben of een mooie antieke kast. „Ook in tijden van crisis of recessie gaan mensen niet tegen een witte muur aankijken of hun kleren op de grond leggen. Het gaat niet puur om luxe.” De aanschaf van nieuwe goederen of een auto wordt misschien uitgesteld. „Maar een 18de-eeuws meubel of een schilderij van een 17de-eeuwse meester houdt zijn waarde.”

Ze ziet de markt wel selectiever worden. Typische „meeneemkunst” als een aardig aquarelletje of decoratief schilderijtje koopt men niet meer zo spontaan. „Je kunt je geld beter aan een goed schilderij besteden dan aan aandelen. Kunst en antiek zijn waardevast.”

Teves was bang dat mensen minder ter veiling zouden aanbieden. „Maar ik heb niet het gevoel dat de inbreng in januari minder of minder goed was dan voorgaande jaren. Er zijn mensen die even afwachten tot de markt stabieler wordt en er zijn mensen die moeten verkopen – dat heft elkaar op. We zijn nu een week of drie bezig en het gaat zoals het hoort te gaan, alsof er niets aan de hand is.” „De Tefaf in maart zal een graadmeter zijn”, zegt Duiveman. „Dat gaat iets zeggen over het koopgedrag en welke categorieën het goed doen.”